باز کردن منو اصلی

ابوصالح حَمدون بن احمد بن عَمّاره قصار نیشابوری معروف به حَمدونِ قَصّار از صوفیان ایرانی در سده سوم هجری و بنیان‌گذار مکتب ملامتیه بوده‌است. علاوه بر تصوف، وی در علم حدیث و فقه اسلامی نیز تحصیلات داشته‌است. دربارهٔ شخصیت او و مکتب ملامت در کتاب تذکرة الاولیا و کتاب «طبقات الصوفیه» مطالبی نوشته شده‌است. حمدون در تصوف رأس فرقهٔ قصّاریّه و ملامتیه به‌شمار می‌آید. او بر مذهب قَدَری و از پیروان مکتب ثَوری بود و با ابوتراب نخشبی و ابوحفص نیشابوری در تصوف ملازمت داشت. جمعی از صوفیان که از پیروان او به‌شمار می‌روند قصاریان می‌خوانند.
اهمیت شخصیت حمدون قصار ازآن جهت است که او طریقهٔ ملامت را برای اولین بار در نیشابور- که با خراسان امروز ایران هم محدود است - به وجود آورد. تفکری که بعدها در میان گروه‌های گوناگون تصوف پیروان زیادی جلب کرد و زمینه‌ساز ایجاد فرقه‌های دیگر تصوف شد.

ابوصالح حَمدون بن احمد بن عَمّاره قصار نیشابوری
حمدون بن احمد معروف به حمدن قَصّار
درگذشت۲۷۱قمری/ ۸۸۳ (میلادی) در نیشابور قبرستان حیره (نیشابور)
پیشهحدیث، فقه اسلامی، تصوف
سال‌های فعالیتسده سوم هجری
شناخته‌شده برایعالم مسلمان، بنیان‌گذار مکتب ملامتیه (قصاریه)
دیناسلام
مذهبتصوف

منابعویرایش