حوضه آبریز گاوخونی

حوضه آبریز گاوخونی یکی از حوضه‌های بستهٔ ایران است که در تقسیم‌بندی حوضه‌های آبریز ایران، حوضهٔ فرعی به‌شمار می‌رود و زیرمجموعهٔ حوضهٔ آبریز فلات مرکزی است. مساحت این حوضه، ۴۱٬۵۵۰ کیلومتر مربع است[۱] و رود اصلی آن زاینده‌رود است.

موقعیت حوضه آبریز گاوخونی

جغرافیاویرایش

حوضه گاوخونی میان رشته‌کوه زاگرس و ارتفاعات مرکزی ایران قرار دارد و از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده‌است. بخش غربی آن، درهٔ زاینده‌رود است و با حرکت به سوی شرق، ارتفاع آن کاسته شده و دشت‌ها گسترش می‌یابد. رودهای این حوضه به تالاب گاوخونی می‌ریزند. وسعت این تالاب متغیر است و در دوران پرآبی به ۵۰۰ کیلومتر مربع می‌رسد. رود اصلی این حوضه، زاینده‌رود است که از ارتفاعات زردکوه سرچشمه می‌گیرد و پس از عبور از مسیری ۴۰۵ کیلومتری وارد گاوخونی می‌شود. آب‌وهوای حوضه، معتدل و خشک است.[۲]

زیرحوضه‌هاویرایش

برپایهٔ دستورالعمل تقسیم‌بندی حوضه‌های ایران، حوضهٔ آبریز گاوخونی به زیرحوضه‌های زیر تقسیم می‌شود:[۳]

کد نام اختصاری
زیرحوضه
مساحت
کیلومتر مربع
تعداد
زیرحوضه‌ها
۴۲۱ زاینده‌رود ۲۶٬۸۶۴ ۹
۴۲۲ غرب باتلاق ۱۱٬۰۱۹ ۴
۴۲۳ شرق باتلاق ۳٬۱۷۸
۴۲۴ باتلاق گاوخونی ۴۸۹

منابعویرایش

  1. دستورالعمل و ضوابط تقسیم بندی و کدگذاری حوضه‌های آبریز و محدوده‌های مطالعاتی در سطح کشور. شرکت مدیریت منابع ایران. دی ۱۳۸۳. ص. ۶. دریافت‌شده در ۱۰ مرداد ۱۳۹۶.
  2. افشین، یدالله (۱۳۷۳). رودهای ایران. ۱. وزارت نیرو - مهندسین مشاور جاماب. صص. ۵۹–۶۲.
  3. دستورالعمل و ضوابط تقسیم بندی و کدگذاری حوضه‌های آبریز و محدوده‌های مطالعاتی در سطح کشور. شرکت مدیریت منابع ایران. دی ۱۳۸۳. ص. ۱۱۲–۱۱۳. دریافت‌شده در ۱۰ مرداد ۱۳۹۶.