باز کردن منو اصلی
خروس
خروس
خروس لاری

خروس حیوانی از شاخهٔ طنابداران، ردهٔ پزندگان و راستهٔ ماکیان‌سانان و جنس نر پرندهٔ مرغ می‌باشد. این پرنده از خود صدای قوقولی قوقو (به انگلیسی: cock-a-doodle-doo) درمی‌آورد. بهره هوشی این پرنده در مقایسه با گونهٔ ماده‌اش بیشتر است.

خروس معمولاً بیش از یک جفت (مرغ) برای خود انتخاب می‌کند ولی چون نمی‌تواند محافظت از تک تک لانه مرغ‌ها را انجام دهد، عموماً از منطقه‌ای که مرغ‌هایش در آنجا هستند مراقبت می‌کند و چنانچه خروس دیگری به محدوده او نزدیک شود به او حمله خواهد کرد. در طی روز خروس در جائی بلندتر از زمین (بین یکی دو متر) می‌نشیند و مراقبت از محدوده و مرغ‌هایش را در مقابل خطر حمله دیگر جانوران و خروسهای دیگر انجام می‌دهد، و چنانچه احساس خطری کند با درآوردن صداهایی از خود به مرغها اعلام خطر می‌کند. خروس دارای نژادهای متعدد و متفاوتی است که در هر نژاد خصوصیات منحصربه‌فردی مشاهده می‌شود. نژادهای مرغ و خروس از لحاظ تقسیم‌بندی به پنج گروه تقسیم می‌شوند: نژادهای آمریکایی، انگلیسی، آسیایی، مدیترانه‌ای و متفرقه. با توجه به این که نژادهای خروس به تنهایی ذکر نمی‌شوند، معمولاً نژادهای مرغ (ماکیان) به معنی نژاد مشترک مرغ و خروس مطرح می‌شود، هرچند که در برخی از نژادها شکل ظاهری خروس با شکل ظاهری مرغ از همان نژاد تفاوت آشکاری دارد، اما معمولاً در اغلب نژادهای ماکیان شباهت‌های زیادی بین مرغ و خروس در یک نژاد مخصوص دیده می‌شود.

در ادبیاتویرایش

صادق چوبک در داستانی به نام قفس می‌نویسد: "مرغ و خروس‌های خصی و لاری و رسمی و کله‌ماری و زیره‌ای و گل‌باقلایی و شیربرنجی و کاکلی و دم‌کل و پاکوتاه و جوجه‌های …"

وی ظاهراً از اصطلاحات خروس‌بازان برای بازگویی انواع مرغ و خروس استفاده کرده‌است؛ که در برخی از آن‌ها رنگ خروس ذکر می‌شود مثل گل باقلایی و شیربرنجی و در برخی دیگر نژاد خروس ذکر می‌شود، مثل لاری و کاکلی وغیره[۱]

نگارخانهویرایش

منابعویرایش

  1. چوبک، صادق، انتری که لوطی‌اش مرده بود، تهران: انتشارات آزادمهر ۱۳۸۲. ص۷۹.