زبان‌های ژوانگ

(تغییرمسیر از زبان‌های جوانگ)

زبان‌های ژوانگ (چینی ساده‌شده: 壮语؛ نویسه‌های چینی سنتی: 壯語؛ پین‌یین:Zhuàngyǔ) بیش از ده زبان تایلندی هستند که توسط مردم ژوانگ در جنوب چین در استان گوانگشی و مناطق مجاور یوننان و گوانگدونگ صحبت می‌شود. زبان‌های ژوانگ یک واحد زبانی تک رنگ را تشکیل نمی‌دهند، زیرا زبان‌های ژوانگ شمالی و جنوبی بیشتر از سایر کشورها با تای دیگر ارتباط دارند. زبان‌های ژوانگ شمالی با گونه‌هایی از تایوانی شمالی در مرزهای استان در گویژو، زنجیره‌ای از گویش‌ها را تشکیل می‌دهند، که به عنوان «بویی» معرفی می‌شوند، در حالی که زبان‌های ژوانگ جنوبی به همراه انواع زبان‌های مرکزی مانند نونگ، تی و کولان در ویتنام، زنجیره گویش دیگری را تشکیل می‌دهند.

جوانگ
Vahcuengh
زبان بومی درجمهوری خلق چین
تعداد گویشوران
۱۶ میلیون تن  (۲۰۰۷)[۱]
کرادای
شکل‌های استاندارد
ساونتیپ
کدهای زبان
ایزو ۶۳۹-۱za
ایزو ۶۳۹-۲zha
ایزو ۶۳۹-۳zha – کد همگانی
کدهای اختصاصی:
zch – Central Hongshuihe Zhuang
zhd – تای جوانگ
zeh – هونگجوئیخه جوانگ خاوری
zgb – Guibei Zhuang
zgn – گوئیبیان جوانگ
zln – Lianshan Zhuang
zlj – Liujiang Zhuang
zlq – Liuqian Zhuang
zgm – مینتس جوانگ
zhn – نونگ جوانگ
zqe – چیوبی جوانگ
zyg – یانگ جوانگ
zyb – یونگبی جوانگ
zyn – یونگنان جوانگ
zyj – یوجیانگ جوانگ
zzj – تسوئوجیانگ جوانگ
{{{mapalt}}}
نقشه زبان‌های ژوانگ
این نوشتار شامل نمادهای آوایی آی‌پی‌ای است. بدون پشتیبانی مناسب تفسیر، ممکن است علامت‌های سوال، جعبه یا دیگر نمادها را جای نویسه‌های یونی‌کد ببینید.

ژوانگ استاندارد مبتنی بر گویش ژوانگ شمالی از منطقه ومینگ (武鸣区) در شهر نانینگ پایتخت گوانگشی است.

انواع زبانهاویرایش

زبان ژوانگ (یا گروه زبان) توسط زبان شناسان چینی به گویش‌های شمالی و جنوبی تقسیم شده‌است، که هر یک از آنها توسط زبان شناسان چینی به تعدادی از انواع بومی تقسیم شده‌است (ژانگ و وی ۱۹۹۷؛ ژانگ ۱۹۹۹: ۲۹–۳۰).

گویش ناحیه ومینگ از گونه‌های یونگبی (Yongbei) از جوانگ (Zhuang)، طبقه‌بندی شده در «گویش ژوانگ شمالی»، به عنوان «گویش استاندارد» یا پرستیژ ژوانگ در نظر گرفته شده‌است، که توسط دولت برای استفاده‌های خاص رسمی ساخته شده‌است. اگرچه گونه‌های جنوبی ژوانگ متوقف شده‌اند، اما انواع ژوانگ شمالی فاقد آنها هستند. بیش از ۶۰ سیستم تونی متمایز با ۵ تا ۱۱ تن بسته به نوع مختلف وجود دارد.

ژانگ (۱۹۹۹) ۱۳ (سیزده) گونه ژوانگ را شناسایی کرد. تحقیقات بعدی توسط مؤسسه زبانشناسی تابستان نشان داده‌است که برخی از این زبانها خود چندین زبان هستند که بدون قرار گرفتن در معرض قبلی از طرف بلندگوها، متقابل قابل فهم نیستند، و در نتیجه ۱۶ کد ISO 639-3 جداگانه وجود دارد.

منابعویرایش

  1. Nationalencyklopedin "Världens 100 största språk 2007" The World's 100 Largest Languages in 2007

Wikipedia contributors, "Zhuang languages," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Zhuang_languages&oldid=618258892 (accessed July 30, 2014).