خانواده‌های زبانی

زبان‌هایی که دارای اشتراک و تشابه هستند.

خانواده های زبانی (Language families) به دسته ای از زبان های مشتق شده از نیا یا جد مشترک، گفته می شود. زبان های قرار گرفته در خانواده مشترک می بایست در شمار قابل توجهی از ویژگی های: واج شناسی(phonology)، ریخت شناسی(morphology) و دستور(syntax) مشترک باشند. [۱]

خانواده‌های زبانی در جهان امروز

در زبان‌شناسی، مفهوم و موضوع خانواده‌های زبانی از آنجا سرچشمه می‌گیرد، که همچون همهٔ اشیاء، پدیده‌ها و فرآیندهای پیچیده زبان‌های طبیعی انسانی هم صفات، تظاهرات، و آثار فراوانی از گونه حیات‌داشتن و زنده‌ بودن از خود بروز می‌دهند. از جمله، زبان‌ها هم مانند جانوران دارای خانواده و خویشاوند هستند.

بر اساس آمار اتنولوگ، ۷٬۰۹۹ زبان زنده بشری به ۱۴۱ خانواده زبانی تقسیم می‌شود.[۲]

Contemporary distribution (2005 map) of the world's major language families (in some cases geographic groups of families).
For greater detail, see Distribution of languages on earth.


خانواده‌های زبانیویرایش

 
A pie chart showing the percentage of speakers each language family has
 
The language families of Africa
 
Map of the Austronesian languages
 
Map of major European languages
 
Map of major Dravidian languages
 
Distribution of the Turkic languages across Eurasia
 
Area of the Papuan languages
 
Map of the Australian languages
 
Distribution of language families and isolates north of Mexico at first contact
 
The major South American language families

زبان‌های هندواروپاییویرایش

مقالهٔ اصلی: زبان‌های هندواروپایی

به خانواده‌ای بزرگ از زبان‌های انسانی اشاره دارد از حدود ۱۰۰۰ قبل از میلاد در بخش بزرگی از اروپا و قسمت‌هایی از جنوب غرب و جنوب آسیا رواج داشته‌است.

منابعویرایش

  • Comrie, Bernard (ed), The World's Major Languages, Oxford University Press, 1990. ISBN 0-19-506511-5
  1. Nordquist, Richard. "Language Family Definition and Examples". ThoughtCo. Retrieved 2020-01-08.
  2. "Summary by language family". Ethnologue.