زبان‌های فینو-پرمی

زبان‌های فینو-پرمی یک زیر مجموعه پیشنهادی از زبان‌های اورالی هستند که شامل زبان‌های فینی، سامی، موردوویایی، پرمی، ماری و احتمالاً چندین زبان منقرض‌شده می‌شوند. در دسته‌بندی سنتی زبان‌های اورالی، برآورد می‌شود که فینو-پرمی در حدود ۳۰۰۰ تا ۲۵۰۰ سال پیش از میلاد از فینو-اوگری جدا و در حدود سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد به شاخه‌های پرمی و فینو-ولگایی تقسیم شده‌است. امروزه اعتبار این گروه زیر سؤال رفته‌است و روابط متقابل پنج شعبه آن با اجماع اندکی مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.[۱][۲]

فینو-پرمی
پراکنش:شمال فنواسکاندیا، کشورهای حوزه دریای بالتیک، جنوب غرب، جنوب شرق و منطقه اورال روسیه
تبار:اورالی
زیرگروه‌ها:
گلاتولوگNone
{{{mapalt}}}
زبان‌های فینو-پرمی

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. Salminen, Tapani (2002). "Problems in the taxonomy of the Uralic languages in the light of modern comparative studies".
  2. "Proto-Uralic". Oxford Guide to the Uralic Languages. Oxford, UK: Oxford University Press. 2019. pp. 1–4.