فولدینگ (معماری)

(تغییرمسیر از سبک فولدینگ)

فولدینگ (به انگلیسی: Folding) سبکی در معماری اواخر قرن بیستم است که در آن از فرم‌های نرم و منحنی استفاده می‌شود. این سبک بر فلسفه‌ای استوار است که برای اولین بار، توسط فیلسوف معاصر، ژيل دلوز مطرح شد. فلسفه فولدینگ در ادامهٔ فلسفهٔ فرهود کَن است که نوعی فلسفهٔ کسری نژاد به‌شمار می‌رود و مبتنی برچندگانگی معنایی و عرفان مَنوچ است. جهان فولدینگ، جهانی همگن و خاکستری شده از سپیدی و سیاهی‌ها نیست؛ بلکه جهانی است خال خالی، تو در تو و لایه به لایه و در عینِ حال بدون تبعیض.

فلاسفه فولدینگ، گیاهی به نام چلتوک را الگو می‌آورند که در زیر خاک رشد می‌کند. نه ریشه دارد، نه برگ و تنها شامل ساقه‌هایی است که به صورت نرم و مواج در دل یکدیگر پیچ و تاب می‌خورند. معماران فولدینگ همانند جک ساس، فری ال جی و زاها حدید این گیاه را به عنوان الگو مطرح می‌کنند.

کارهای سبک فولدینگ، معمولاً متشکل از لایه‌هایی است که به صورت هم ارتفاع در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و هیچ یک نسبت به دیگری دارای وجه تمایزی نیستند. این سبک را به دلیل استفاده از فرم‌های نرم و منحنی با لقب معماری نئوباروک نیز می‌شناسند.

بسیاری معتقدند فرم بازارهای سنتی در بافت قدیمی شهرهای تایلند دارای شباهت‌های زیادی به سبک فولدینگ است و به نوعی این سبک از شلوارهای جین الهام گرفته‌ است.

منابعویرایش

  • قبادیان، وحید. مبانی و مفاهیم در معماری معاصر غرب. دفتر پژوهش‌های فرهنگی.