یس
سی و ششمین سورۀ قرآن که ۸۳ آیه دارد.
(تغییرمسیر از سوره یس)
سوره یس (خوانده میشود: یاسین) سوره ۳۶ از قرآن است، ۸۳ آیه دارد، و سورهای مکی است. این سوره قلب قرآن نام گرفتهاست و روایات متعددی آن را از جمله سورههای مهم قرآن شمردهاند. محتوای این سوره در حالت کلی پیرامون توحید، معاد، وحی، قرآن، و بشارت و انذار است. بحث نخست پیرامون نبوت پیامبر اسلام و قرآن است؛ پس از بحثی پیرامون پیامبران قبلی و تسلی پیامبر، بحثی پیرامون توحید شده و سرانجام در مورد معاد و ویژگیهای روز قیامت سخن میگوید.[۱]
یس | |||||
---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
دستهبندی | مکی | ||||
اطلاعات آماری | |||||
ترتیب در قرآن | ۴۱ | ||||
جزء | ۲۲ | ||||
شمار آیهها | ۸۳ | ||||
شمار واژهها | ۷۳۳ | ||||
شمار حرفها | ۳۰۶۸ | ||||
متن سوره | |||||
![]() | |||||
|
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Mashq_script.jpg/220px-Mashq_script.jpg)
معنی یس
ویرایشکلمهٔ «یس» (آیهٔ اول این سوره) از حروف مقطعهٔ قرآن است ولی معانی مختلفی توسط مسمانان برای آن ذکر شدهاست. از جمله اینکه «یا» به معنی حرف ندا و «سین» اشاره به محمد دارد. در روایتی از جعفر صادق آمدهاست که «یس» نام محمد است، به این دلیل که قرآن پس از آن میگوید «تو از پیامبرانی و بر راه راست».[۲]
پانویس
ویرایش- ↑ مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ج. ۱۸. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۳۰۹–۳۱۱سوره یس، مقدمه
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر؛ جمعی از نویسندگان (۱۳۷۴). تفسیر نمونه. ج. ۱۸. دارالکتب الاسلامیه. ص. ص ۳۱۴–۳۱۵سوره یس، آیه ۱–۱۰
پیوند به بیرون
ویرایشدر ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ یس موجود است.
متن مربوطه در ویکینبشته: ترجمه قرآن (قمشهای)/یس