شاید وقتی دیگر

شاید وقتی دیگر فیلمی سینمایی ساختهٔ بهرام بیضایی به سالِ ۱۳۶۶ با بازی سوسن تسلیمی و داریوش فرهنگ است، از روی فیلمنامه‌ای به نامِ وقت دیگر، شاید . . . کارِ بیضایی.

شاید وقتی دیگر
Perhaps-some-other-time.jpg
پوستر، کارِ مرتضی ممیّز
کارگردانبهرام بیضایی
تهیه‌کنندههوشنگ نوراللّهی، محمّدعلی فرج‌اللّهی، رضا علیپور متعلّم
نویسندهبهرام بیضایی
بازیگرانسوسن تسلیمی
داریوش فرهنگ
علیرضا مجلّل
موسیقیبابک بیات
فیلم‌برداراصغر رفیعی جم
تدوین‌گربهرام بیضایی
تاریخ‌های انتشار
۱۳۶۶
مدت زمان
۱۶۰ دقیقه
کشورایران
زبانفارسی

داستانویرایش

مدبّر، گویندهٔ گفتارِ متنِ فیلم‌های تلویزیونی، در نمایی از یک فیلمِ مستند همسرش، کیان، را در سواریِ مردِ ناشناسی می‌بیند. با کمکِ کارگردان و تدوینگر مرد بیگانه را که عتیقه‌فروش است و حق‌نگر نام دارد می‌جوید. در دیدار با حق‌نگر درمی‌یابد که زنی که در فیلم دیده ویدا است که خواهر دوقلوی کیان و همسر حق‌نگر است. مدبّر به بهانهٔ ساختن فیلمی دربارهٔ آثار عتیقه همراه همکارانش به خانهٔ حق‌نگر راه یافته و از کیان می‌خواهند که به جمع ایشان بپیوندد. کیان پس از دیدارِ ویدا پی می‌برد که پدرشان در کودکی مُرده و مادر نیز کیان را از سرِ تنگدستی سر راهی گذاشته و او را زن و مردی دیگر پرورده‌اند. کیان پس از ترک خانهٔ حق‌نگر آسوده می‌شود که خود را بازیافته است.

فیلمنامهویرایش

فیلمنامهٔ این فیلم با نامِ وقت دیگر، شاید . . . با طرحِ جلدی کارِ آیدین آغداشلو به سالِ ۱۳۶۸ به وسیلهٔ انتشارات ابتکار چاپ شد.[۱][۲]

نمایشویرایش

چند سال پس از نمایشش در سینماها، شاید وقتی دیگر عصرِ روزِ جمعه‌ای در اسفندِ ۱۳۷۰ از شبکهٔ ۱ تلویزیون دولتی ایران هم پخش شد.[۳]

دربارهٔ فیلمویرایش

. . . آخرین روز ششمین جشنواره (بهمن ۱۳۶۶) . . . که بنا بود شاید وقتی دیگر . . . ساعت هشت صبح در سینما شهر قصه به نمایش درآید تا کمتر کسی آن را ببیند، غافل از آن که دوستداران سینما از شب پیش با پتو در کنار سینما اطراق کرده بودند و وقتی صبح علی‌الطلوع همراه با هوشنگ گلمکانی، مسعود مهرابی و عباس یاری به سینما رسیدیم، دیدیم اصلاً نمی‌شود وارد پیاده‌رو شد، چه برسد به آن که کارت‌های‌مان را به گیشه ارائه بدهیم. . . .

شهرام جعفری‌نژاد، ۱۳۹۶[۴]

. . . فیلم بیضایی به لحاظ پیچیدگی هنری و ژرفای فکر از مارنی پیشی گرفته است.

نگار متّحده دربارهٔ فنِّ تدوینِ بیضایی در این فیلم نظریّاتِ نوینی پیش نهاده‌است.[۶]

بازیگرانویرایش

عواملویرایش

جایزه‌هاویرایش

  • لوح زرّین بهترین فیلمبرداری در جشنوارهٔ فیلم فجر ۱۳۶۶
  • کاندیدای بهترین موسیقی از جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۶
  • نامزد لوح زرین بهترین تدوین از جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۶
  • کاندیدای بهترین صدابرداری از جشنواره فیلم فجر ۱۳۶۶

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. بیضایی، «وقت دیگر شاید».
  2. بیضایی، بهرام. وقت دیگر شاید. تهران: انتشارات ابتکار. ۱۳۶۸.
  3. −، «کارنامه»، ۹۲.
  4. جعفری‌نژاد، «خواب‌های طلایی»، ۸۸.
  5. نورایی، «ریشه‌ها»، ۳۸.
  6. Mottahedeh, Negar (2000). "Bahram Bayzai's Maybe . . . Some Other Time: The un-Present-able Iran". Camera Obscura. 15 (1): 163–191.

منابعویرایش

  • − (بهمن ۱۳۷۱). «کارنامه». فیلم (ضمیمهٔ ۱۳۷): ۴۹-۱۲۸.
  • https://web.archive.org/web/20100102182452/http://iranactor.com/films/1366/shayad%20vaghti%20digar.htm
  • بیضایی، بهرام (۱۳۶۸). وقت دیگر شاید. تهران: انتشارات ابتکار.
  • عظیمی، شاهپور (۱۳۹۴). «داستان بی‌پایان: از کنار هم می‌گذریم (۱): نگاهی به «شاید وقتی دیگر» اثر بهرام بیضایی». فیلم. دریافت‌شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶.
  • جعفری‌نژاد، شهرام (دی ۱۳۹۶). «خواب‌های طلایی». فیلم (۵۳۶): ۸۴-۸۹.
  • صادقی، قطب‌الدین (تیر ۱۳۶۷). «به دنیا آمدن زن یک اشتباه بود؟». آدینه (۲۵): ۳۲-۳۷.
  • کریمی، ایرج. «تشریح یک کابوس». فیلم (۷۳): ۴۱-۴۲.
  • نورایی، جهانبخش (مرداد ۱۳۶۷). «ریشه‌ها». فیلم (۶۶): ۳۸-۴۱.
  • Mottahedeh, Negar (2000). "Bahram Bayzai's Maybe . . . Some Other Time: The un-Present-able Iran". Camera Obscura. 15 (1): 163–191.
  • Mottahedeh, Negar (2008). Displaced Allegories: Post-Revolutionary Iranian Cinema. Durham: Duke University Press. ISBN 978-0822342755.

پیوند به بیرونویرایش