شعله گلپایگانی

ملا مهدی گلپایگانی، متخلّص به شعله، از شاعران شیعی مذهب، قرن دوازدهم هجری است که آثاری همچون «چاه وصال (لیلی و مجنون)»، «یوسف و زلیخا»، «رعنا و زیبا»، «پادشاه مصر» و «پسر آهنگر» و چند مثنوی و غزل از او باقی مانده‌است. متأسفانه احوال و آثار این شاعر، با سراینده دیگری با نام سید محمد طبیب متخلّص به شعله و معروف به شعله اصفهانی، حکیم، طبیب و شاعر قرن دوازدهم هجری درآمیخته است. مثنوی رعنا و زیبا، منظومه‌ای است عاشقانه با بحور مختلفه که شاعر آن را در بیان عشق کامیاب رعنا و زیبا، به نام میرزا عبدالصمد مستوفی مشک آبادی (از مردمان متعین مشک آباد فراهان اراک) به رشته نظم درآورده است. شیوه داستان در داستان، انتخاب وزن و بحرهای گوناگون، ابداع در تصویرگری‌ها، سه ویژگی اصلی منظومه است که به ویژه انتخاب اوزان مختلف در اثنای اثر، این منظومه را از دیگر آثار، متمایز ساخته‌است. این اثر برای نخستین بار در سال ۱۳۹۲ توسط احمدرضا یلمه‌ها از سوی انتشارات شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی چاپ و منتشر شده‌است.[۱][۲]

ملا مهدی گلپایگانی
محل زندگیایران
پیشهشاعر
آثارچاه وصال (لیلی و مجنون)، یوسف و زلیخا، رعنا و زیبا، پادشاه مصر و پسر آهنگر
سبکغزل
عنوانشعله گلپایگانی
دورهقرن ۱۲ هجری
دیناسلام
مذهبشیعه

منابعویرایش

  1. احمدرضا یلمه ها (پاییز و زمستان ۱۳۹۲). «رعنا و زیبا، منظومهٔ غنایی فراموش شده از شعلهٔ گلپایگانی». پژوهشنامه ادب غنایی. دریافت‌شده در ۲۹ آبان ماه ۱۳۹۶. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)
  2. یلمه‌ها، احمدرضا (۱۳۹۲). رعنا و زیبا، منظومه غنایی از شعله گلپایگانی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۴۲۶-۶۹۸-۰.