باز کردن منو اصلی

شورش‌های استون‌وال رشته‌ای از برخوردهای خشونت‌آمیز بین پلیس و فعالان حقوق همجنس‌گرایان بود که از ساعت‌های نخست ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹ در بیرون از بار استون‌وال این در دهکده گرینویچ نیویورک آغاز گشت. این درگیری‌ها نقطه آغاز جنبش حمایت از حقوق همجنس‌گرایان دانسته می‌شوند.[۱]

شورش‌های استون‌وال
A black and white photograph of the Stonewall Inn, showing half of a sign that was placed in the window by the Mattachine Society several days following the riots
نگاره‌ای از استون‌وال این که در سپتامبر ۱۹۶۹ گرفته شده‌است. بر روی پنجره نوشته شده: «ما همجنس‌گرایان با مردم خود برای جلب کمک درخواست می‌کنیم. اعتراض صلح‌آمیز و ساکت را در خیابان‌های دهکده ادامه می‌دهیم. —ماتاچاین».
تاریخژوئن ۲۸ – ژوئیه ۳, ۱۹۶۹ (۱۹۶۹-۰۶-۲۸ – ۱۹۶۹-۰۷-۰۳)
مکانبار استون‌وال
۴۰°۴۴′۰۱٫۶۷″ شمالی ۷۴°۰۰′۰۷٫۵۶″ غربی / ۴۰٫۷۳۳۷۹۷۲°شمالی ۷۴٫۰۰۲۱۰۰۰°غربی / 40.7337972; -74.0021000
هدف‌هاگی لیبریشن و حقوق دگرباشان در ایالات متحده آمریکا
روش‌هاشورش، تظاهرات
طرف‌های درگیری مدنی
اداره پلیس نیویورک سیتی
  • نیروهای گشت تاکتیکی
  • حوزه‌های چهارم، پنجم، ششم و نهم
مشتریان بار استون‌وال
آمار

روز اول: ۱۰ افسر پلیس نیویورک (داخل بار)

روز دوم: چندین حوزهٔ پلیس نیویورک

روز اول: ۵۰۰ – ۶۰۰ نفر حمایت‌کنندگان در بیرونِ بار

روز دوم: حدوداً ۱۰۰۰ نفر از حمایت‌کنندگان در داخل و خارج بار

پیش‌زمینهویرایش

در ۱۹۶۹ میلادی درخواست روابط همجنس‌گرایانه در نیویورک و همه مراکز شهری ممنوع بود. بارهای همجنس‌گرایان به عنوان پناهگاهی برای مردان و زنان همجنس‌گرا و سایر افرادی که از نظر تمایل جنسی تهدید می‌شدند، مطرح بودند. این افراد می‌توانستند بدون نگرانی از آزار دیگران، یکدیگر را ملاقات کنند. اما بیشتر این بارها اغلب از طرف پلیس مورد حمله قرار می‌گرفتند.

بار استون‌وال این یکی از مکان‌های شناخته شدهٔ اجتماع همجنس‌گرایان بود که در دهکده گرینویچ نیویورک قرار داشت. در آن زمان گزارش شده بود که این بار بدون مجوز اقدام به فروش نوشیدنی‌های الکلی کرده‌است. در ساعت‌های آغازین روز یکشنبه، ۲۸ ژوئن ۱۹۶۹، نه مأمور پلیس وارد بار شده و کارمندان آن را به جرم فروش بدون مجوز نوشیدنی بازداشت کردند. آن‌ها با حامیان مسئولین بار با خشونت رفتار کردند و پس از تخلیه بار تعدادی دگرجنس‌پوش را نیز بازداشت نمودند. این سومین یورش به بارهای همجنس‌گرایان در دهکده گرینویچ در بازه زمانی کوتاهی بود.

مردم اینبار عقب‌نشینی نکرده و پراکنده نشدند. خشمشان مسلم بود. آن‌ها که نظاره‌گر انتقال اجباری حامیان بار به درون ون پلیس بودند، شروع به هو کردن و تنه زدن به پلیس و پرتاب بطری و زباله به سوی مأموران کردند. مأموران پلیس که انتظار چنین رفتاری را نداشتند، درخواست نیروی کمکی کرده و در بار پناه گرفتند در حالی که حدود ۴۰۰ نفر به شورش می‌پرداختند و سعی داشتند به داخل بار نفوذ کنند. زمانی که نیروهای کمکی رسیدند بار آتش گرفته بود. آن‌ها نخست آتش را خاموش و سپس جمعیت را پراکنده نمودند.

شورشیان پنج روز دیگر در بیرون استون‌وال این باقی ماندند. تاریخدانان زیادی این قیام را اعتراضی خودجوش بر ضد آزار و اذیت همیشگی پلیس و رفتار تبعیض‌آمیز با اقلیت‌های جنسی در دهه ۱۹۶۰ میلادی می‌دانند. اگرچه پیش از شورش‌هاش استون‌وال اعتراض‌های دیگری توسط گروه‌های همجنس‌گرا صورت گرفته بود، اما همجنس‌گرایان احتمالاً در واقعه استون‌وال برای نخستین بار به ارزش اتحاد برای هدفی مشترک پی‌بردند.

میراثویرایش

استون‌وال خیلی زود به نماد مقاومت در برابر تبعیض‌های سیاسی و اجتماعی که برای چندین دهه الهام‌بخش اتحاد گروه‌های همجنس‌گرا بودند، تبدیل شد. در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۰ نخستین رژه دگرباشان جنسی در لس‌آنجلس، شیکاگو و نیویورک به منظور بزرگداشت سالگرد شورش‌های استون‌وال برگزار شد. از آن پس هر ساله رژه‌های همجنس‌گرایان در پایان ماه ژوئن برگزار می‌شوند.

شورش‌های استون‌وال همچنین زمینه‌ساز ایجاد چندین سازمان حمایت از حقوق همجنس‌گرایان مانند گلد (اتحاد همجنس‌گرایان علیه افترااوت‌ریج! (مستقر در بریتانیا)، پی‌فلگ (والدین، خانواده‌ها و دوستان همجنس‌گرایان) و کوئیر نیشن شد.

بار استون‌وال نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست ملی مکان‌های تاریخی ایالات متحده آمریکا جای گرفت.

در فرهنگ عامهویرایش

  • باراک اوباما در دومین مراسم تحلیف خود به شورش‌های استون‌وال اشاره کرد. وی گفت: «ما مردم امروز اعلام می‌کنیم که واضح‌ترین نشانه حقیقت این است که همه ما برابر آفریده شده‌ایم. و این برابری مانند ستاره‌ای همچنان ما را در مسیرمان راهنمایی می‌کند. از سنکا فالز تا سلما و تا استون‌وال.»[یادداشت ۱][۲]

یادداشت‌هاویرایش

  1. We, the people, declare today that the most evident of truths—that all of us are created equal—is the star that guides us still; just as it guided our forebears through Seneca Falls, and Selma, and Stonewall.

پانویسویرایش

  1. "Stonewall riots". Encyclopædia Britannica. Retrieved 14 October 2013.
  2. Pilkington, Ed (21 January 2013). "Obama namechecks Stonewall in historic inaugural address for gay rights". The Guardian. Retrieved 16 October 2013.

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش