باز کردن منو اصلی

سید عبدالحسین شرف‌الدین عاملی فقیه، اصولی، ادیب، محدث و مجتهد شیعی در سال ۱۲۹۰ در شهر کاظمین به دنیا آمد.[۱] وی در ۸ جمادی‌الثانی سال ۱۳۷۷ق در سن ۸۷ سالگی، در لبنان از دنیا رفت. پیکر او به نجف منتقل و در جوار حرم امیرالمؤمنین به خاک سپرده شد. او در وصیتی از فرزندان و مردمان لبنان خواسته بود تا پس از وی سید موسی صدر که در آن زمان جوانی سی ساله بود به لبنان دعوت شود و اداره امور شیعیان را در دست گیرد. این وصیت یا توصیه انجام گردید و موسی صدر نیز علیرغم آینده خوبی که در ایران و حوزه همه برایش متصور بودند راهی لبنان گردید.

سید عبدالحسین شرف‌الدین عاملی
شناسنامه
نام کاملسید عبدالحسین شرف‌الدین عاملی
تاریخ تولد۱۲۹۰
زادگاهکاظمین  عراق
محل تحصیلکاظمین، سامرا، نجف
محل زندگینجف
تاریخ مرگ۱۳۷۷
شهر مرگنجف،  عراق
مدفنحرم علی بن ابی‌طالب
اطلاعات آموزشی
تالیفات
الفصول المهمة
الکلمة الغرّاء فی تفضیل الزهراء
المراجعات
النّص و الاجتهاد
ابوهریره
و ...

تحصیلویرایش

از هشت سالگی فراگیری علوم دینی را نزد پدرش آغاز کرد و به خواندن ادبیات عرب پرداخت. در سال ۱۳۱۰ به سامرا رفت و از حسن کربلایی و باقر حیدر درس آموخت.[۲] پس از گذشت یک سال راهی نجف شد[۳] و به درجه اجتهاد رسید.

در ۹ ربیع‌الاول ۱۳۲۲ همراه با خانواده‌اش نجف را ترک کرد و از راه دمشق رهسپار جبل عامل شد.[۴] ابتدا در «شحور» اقامت کرد.[۵] پس از سه سال، به دعوت مردم صور، راهی آنجا شد و با تأسیس حسینیه صور[۶] آنجا را به مرکزی برای برگزاری برنامه‌های گوناگون دینی و اجتماعی تبدیل کرد.


استادانویرایش

آثارویرایش

  • الفصول المهمة[۷]
  • الکلمة الغرّاء فی تفضیل الزهراء
  • المراجعات
  • النّص و الاجتهاد
  • ابوهریره[۸]
  • المجالس الفاخره فی مأتم العترة الطاهرة[۹]
  • فلسفة المیثاق و الولایة
  • اجوبة مسائل جارالله[۱۰]
  • مسائل فقهیه[۱۱]
  • کلمة حول الرؤیة[۱۲]
  • الی المجمع العلمی العربی بدمشق[۱۳]
  • ثبتُ الاَثباب فی سلسلة الرواة[۱۴]
  • مؤلفوا الشیعة فی صدر الاسلام[۱۵]
  • زینب الکبری
  • بُغیة الراغبین فی احوال آل شرف‌الدین[۱۶]

منادی وحدتویرایش

وی در جهت وحدت امت اسلامی، کتاب «الفصول المهمة فی تألیف الامة» را تالیف کرد که از آن به منشور وحدت اسلامی یاد می‌کنند.[۱۷] خود در سرآغاز کتاب می‌گوید:

«تنها و تنها با وحدت اسلامی است که اقدامات عمرانی هماهنگ می‌گردد، وسائل ترقی فراهم می‌شود، روح تمدن جلوه می‌کند، فروغ آسایش در آفاق زندگی می‌تابد و یوغ بردگی از گردن همه برداشته می‌شود.»[۱۸]

وی در همان راستا، کتاب اجتهاد در برابر نص را به رشته تحریر درآورد. او در این کتاب، حدود صد مورد اجتهاد در مقابل نص[۱۹] را که خلفا، حاکمان و برخی از بستگان آنان، در زمان محمد بن عبدالله یا بعد از فوت او مرتکب شدند، بر اساس کتاب‌های معتبر اهل سنت بر می‌شمارد و در مورد هریک، نظرات علمی، تحقیقی و منتقدانه خود را بیان می‌کند.[۲۰]

وفاتویرایش

وی در صبح روز دوشنبه ۸ جمادی‌الثانی سال ۱۳۷۷ در سن ۸۷ سالگی درگذشت و در حرم علی بن ابی‌طالب به خاک سپرده شد.[۲۱]

پانویسویرایش

  1. نقباءالبشر، شیخ آقا بزرگ تهرانی، ج ۳، ص ۱۰۸۰؛ حیاة الامام شرف‌الدین فی سطور، شیخ احمد قبیسی، ص ۳۱؛ الامام‌السید عبدالحسین شرف‌الدین قائد فکر و علم و نضال، شیخ عبدالحمید الحر، ص ۱۳.
  2. حیاة الامام شرف‌الدین، ص ۳۲؛ الامام السید عبدالحسین شرف‌الدین، ص ۸۹.
  3. حیاة الامام شرف‌الدین، ص ۳۳.
  4. نقباءالبشر، ج۳، ص۱۰۸۱؛ حیاة الامام شرف‌الدین، ص۸۰.
  5. الامام‌السید عبدالحسین شرف‌الدین، ص ۸۸.
  6. حیاة الامام شرف‌الدین، ص ۸۵.
  7. به فارسی هم ترجمه و تحت عنوان «در راه تفاهم» چاپ شده است.
  8. کتابی است تحقیقی درباره ابوهریره.
  9. مقدمه‌ای بوده است بر کتابی به همین نام در چهار جلد، که در آتش افروزی فرانسویان سوخته و فقط همین مقدمه مانده است.
  10. پاسخی است علمی و مستند به ۲۰ سؤال که «موسی جارالله» از علمای شیعه کرده بود.
  11. مسائلی است بر اساس فقه مذاهب اسلامی.
  12. در مسائل اعتقادی.
  13. پاسخ‌هایی است علمی به تهمت‌هایی که مجمع علمی دمشق در آن ایام نسبت به شیعه روا داشته بود.
  14. رساله‌ای است در ذکر استادان و مشایخِ مؤلف از علمای مذاهب اسلامی.
  15. درباره مؤلفان و کتاب نویسان شیعه از عصر نبوت تا عصر امام هادی.
  16. کتابی است ادبی، تاریخی و رجالی در شرح حال عالمان خاندان شرف‌الدین و صدر. (شرف‌الدین، ص ۱۰۳ ـ ۱۳۹؛ النص و الاجتهاد، مقدمه).
  17. نقباءالبشر، ص ۱۰۸۲.
  18. شرف‌الدین، محمدرضا حکیمی، ص ۱۲۳.
  19. اعمال نظر شخصی در مقابل کلام صریح محمد.
  20. النص و الاجتهاد؛ شرف‌الدین، ص ۱۳۲ ـ ۱۳۷.
  21. نقباءالبشر، ج ۳، ص ۱۰۸۵ و ۱۰۸۶؛ النص و الاجتهاد، ص ۳۹.

منابعویرایش

  • جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم. گلشن ابرار. ج ۲، چ ۳، نشر معروف، قم: ۱۳۸۵.

پیوند به بیرونویرایش