باز کردن منو اصلی


عَبدِ شَمسِ بن عَبدِ مَناف از بزرگان قبیلهٔ قریش و شهر مکه بود. نوادگان وی به بنو عبدشمس معروفند و دودمان اموی (نوادگان امیه پسر عبدشمس) و عثمان خلیفهٔ سوم مسلمانان اهل سنت (نوهٔ ابی‌العاص بن عبدشمس) از جملهٔ آنانند. عبدشمس بزرگترین پسر عبدمناف بود اما جانشینی عبدمناف در پرده‌داری کعبه ابتدا به پسر کوچکش مُطَلِب و سپس به هاشم رسید.

تولدویرایش

بر اساس روایت عبدشمس و هاشم همزاد (دوقلو) بودند و به هنگام تولد، انگشت یکی به پیشانی دیگری چسبیده بود؛ چون آن دو را جدا کردند، خون زیادی جاری شد؛ که مردم آن زمان آن را بدشگون دانسته و پیش بینی کردند[۱][۲]

فرزندانویرایش

عبدشمس بازرگان بود و هنگام تجارت از شام برده ای به نام امیه خرید. امیه غلامی بوده از روم که به دلیل زیبایی و ذکاوت او را به رسم عرب در جاهلیت او را به پسرخواندگی قبول کرده است. به نقل برخی از مورخین امیه آزاد شدهٔ بنی ثقیف بود و بجهت خوشگلی و زیبائی اندامش مورد علاقهٔ عبدالشمس قرار گرفت و قرار شد کام دل او را تأمین کند و پسرخواندهٔ او باشد.[۳][۴]

پانویسویرایش

  1. طبری، تاریخ، ج ۲، ص۲۵۲
  2. العروبه فی دارالبوار، به نقل عمادزاده در زندگانی ابی عبدالله ج 1 ص 152.
  3. زندگانی ابی عبدالله الحسین ج 1 ص 152.
  4. تاریخ عمادزاده اصفهانی ص 45

جستارهای وابستهویرایش