باز کردن منو اصلی

عدی بن حاتم با کنیه ابوطریف، یکی از طرفداران علی بود.[۱]

محتویات

دودمانویرایش

وی پسر شاعر معروف، حاتم طایی است که پس از مرگ پدرش، ریاست قبیلهٔ طائی را به ارث برد.[۲]

در زمان حیات محمدویرایش

عدی قبل از مسلمان شدن، همانند پدرش، مسیحی بود. در سال ۹ هجری (۶۳۰ میلادی) که ریاست عدی بر قبیله اش در معرض تهدید قرار داشت، اسلام آورد. او مالیت قبیله طائی و اسد را برای محمد جمع آوری می‌کرد.[۳]

در زمان سه خلیفه اولویرایش

عدی می‌دانست که چگونه از خطر ارتداد قبیله اش جلوگیری کند. او به همراه خالد به عراق رفت و در فتوحات آنجا به عنوان فرماندهٔ بخش خود شرکت نمود. عثمان به وی روستای روهه در نهر عیسی (نزدیک بغداد) را بخشید. با این حال، خط مشی وی از عثمان جدا گردید. از تاریخ طبری این طور استنتاج می‌گردد که وی به قاتلین عثمان مرتبط بود.[۴]

در زمان علیویرایش

عدی در جنگ جمل برای علی جنگید. وی در چهار هفتهٔ متارکه جنگ در جنگ صفین به همراه چندی دیگر به عنوان نماینده علی به نزد معاویه فرستاده شد.[۵]

دوران معاویه و یزیدویرایش

عدی در کوفه به زندگی خود ادامه داد و گرایش‌های علوی خود را ترک نکرده و از کسانی از قبیله اش که مورد آزار و اذیت زیاد بن ابیه فرماندار عراق قرار می‌گرفتند، مراقبت نمود. وی در سال ۶۷ هجری (۶۸۶-۶۸۷ میلادی) در سن ۱۲۰ سالگی درگذشت.[۶]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • Houtsma, M. Th (1936). "ΆDI B. ḤĀTIM". Encyclopaedia of Islam. ۱ (first ed.). Leiden: E. J. Brill. p. ۱۳۶. ISBN 9004097961.