باز کردن منو اصلی

عزالدین حسینی (زادهٔ ۲۹ رمضان ۱۳۴۰ / ۴ خرداد ۱۳۰۱ / ۲۶ می ۱۹۲۲ در بانه درگذشت ۲۱ بهمن ۱۳۸۹ در سوئد) از رهبران و شخصیت‌های دینی و سیاسی کرد است. او مدت ۳۰ سال در مدارس علوم دینی در کردستان ایران به تدریس مشغول بوده‌ است و فعالیت رسمی سیاسی خود را از دوران عضویت در جمعیت احیای کرد (کومله ژ. ک) در سال ۱۳۲۲ شمسی آغاز کرده‌ است. او در کردستان به ماموستا (به معنای استاد) نیز مشهور است.

عزالدین حسینی
Shekh in bukan.jpg
ماموستا عزالدین حسینی در حال سخنرانی در سال ۱۳۵۷، شهر بوکان
زادروز۴ خرداد ۱۳۰۱
بانه
درگذشت۲۱ بهمن ۱۳۸۹ (۸۸ سال)
علت مرگبیمارستان آکادیمسکا در شهر اوپسالای سوئد
ملیتایرانی
پیشهدینی

زندگیویرایش

در سال ۱۳۱۷ هنگامی که طلبه بود، برای ادامهٔ تحصیل به یکی از آبادی‌های اطراف سردشت رفت. سال ۱۳۲۱ به منطقهٔ بوکان آمد و در سال ۱۳۲۲ با نام مستعار «هوین» به عضویت کومله ژ.ک. یعنی سازمان احیای کردستان درآمد. در سال ۱۳۳۲ طرف‌دار حرکت مصدق بود و به پشتیبانی از آن فعالیت می‌کرد. در سال‌های ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ در مهاباد با کمیتهٔ انقلابی حزب دمکرات کردستان همکاری می‌کرد.

در جریان انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ رهبری قیام و تظاهرات را علیه رژیم شاه در مناطق کردستان و استان آذربایجان غربی به عهده داشت.[نیازمند منبع] در جریان اوایل پیروزی انقلاب کوشش زیادی کرد تا مسئلهٔ کردستان به شیوهٔ صلح‌آمیز به نتیجه برسد.[نیازمند منبع] او بارها با رهبران حکومت دیدار و گفتگو کرد. در همان سال ۱۳۵۸ در قم با روح‌الله خمینی ملاقات کرد و در تهران با مهدی بازرگان نخست‌وزیر و مقامات دیگر حکومتی به مذاکره پرداخت. پس از انقلاب با حکومت جمهوری اسلامی به مخالفت پرداخت. او در ۲۳ اوت ۱۹۷۹ جنگ کردستان را اعلام کرد. خانوادهٔ شیخ عزالدین در شهر بانه سکونت داشتند. پدرش شیخ صالح از سادات برزنجه بود و با شیخ محمود برزنجی رهبر جنبش کردستان عراق مرتبط بود.

مرگویرایش

شیخ عزالدین سرانجام در شبانگاه پنجشنبه ۲۱ بهمن ۱۳۸۹ / ۱۰ فوریهٔ ۲۰۱۱ میلادی در ۸۹ سالگی در بیمارستان آکادیمسکا در شهر اوپسالای سوئد درگذشت.

منابعویرایش