باز کردن منو اصلی
عزرائیل در میان فرشتگان دیگر در رکاب محمد

عِزرائیل که به فرشته مرگ و ملک‌الموت هم معروف است. خود کلمه عزرائیل در قرآن نیامده است ولی از فرشتهای مقرب است که در دین اسلام از او نام و سخن به میان آمده‌است. عزرائیل لغتی عبرانی است، عزرا در زبان سریانی بنده است و ئیل نام خداوند، عزرائیل قبض ارواح است.[۱]

محتویات

واژه‌شناسی

عزرائیل واژه عبری است که از دو جزء «عزرا» به‌معنای بنده و «ئیل» به‌معنای خداوند تشکیل شده و ترکیب هر دو جزء به‌معنای بنده خداست. قرآن از عزرائیل با کلمه «ملک‌الموت» یاد کرده که مأمور قبض روح و گرفتن جان موجودات زنده است. در روایات از او با عنوان «قابض‌الارواح» و «هادم‌الذات» نیز یاد شده‌است.

مرگ عزرائیل

در اسلام

بر اساس قرآن

طبق آموزه‌های قرآن کریم، مرگ عزرائیل، پس از مرگ تمام اهل زمین و آسمان اتفاق خواهد افتاد. «کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ…؛ هر انسانی طعم مرگ را می‌چشد!...».[۲][۳]

بر اساس روایت پیامبر

در رابطه با ایمنی عزرائیل از مرگ، بعد از نفخ صور، از چنین آیه‌ای استفاده می‌شود. «وَ نُفِخَ فِی الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْاَرْضِ اِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ…؛[۴]

از حضرت محمد روایت شده که در جواب اصحاب خود که گفتند: «ای رسول خدا این کسانی که استثنا شده‌اند چه کسانی‌اند؟» فرمود: «جبرئیل، میکائیل، ملک‌الموت، اسرافیل، و حاملان عرش.»

بر اساس روایت امام سجاد

بنا بر روایتی که از امام سجاد آمده‌است، هنگامی که اسرافیل در صور می‌دمد مرگ تمام موجودات را در کام خود فرو برده و سکوتی مرگبار عالم هستی را فرا می‌گیرد. سپس خداوند به عزرائیل می‌فرماید: «ای عزرائیل چه کسانی باقی مانده‌اند؟» و فرشتهٔ مرگ می‌گوید: «شما که هیچ‌گاه نمی‌میری و جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و من.» خداوند به عزرائیل دستور می‌دهد که روح آن سه فرشته مقرب درگاهش را قبض کند. سپس خداوند می‌فرماید: «چه کسی مانده‌است؟» و عزرائیل جواب می‌دهد: «بندهٔ ضعیف و مسکین تو، عزرائیل.» در این هنگام از طرف خدا خطاب می‌رسد: «بمیر ای ملک الموت.»؛ سپس عزرائیل صیحه‌ای می‌زند که اگر این صیحه را مردم پیش از مرگ می‌شنیدند در اثر آن می‌مردند. وقتی تلخی مرگ در کامش پدیدار می‌شود، می‌گوید: «اگر می‌دانستم جان کندن این مقدار سخت و تلخ است همانا در این باره با مؤمنین مدارا می‌کردم.»[۵]

در این هنگام خداوند خطاب می‌کند: «ای دنیا، کجایند پادشاهان و فرزندانشان؟ کجایند ستمگران و فرزندانشان؟ کجایند ثروت اندوزانی که حقوق واجب خود را ادا نکردند؟ امروز پادشاهی عالم از آن کیست؟» ولی هیچ‌کس پاسخ نمی‌دهد. آن گاه خداوند، خود می‌فرماید: «اللهُ الواحدُ القهار» که پادشاهی از آن خداوند یگانه و قهار است.[۵]

بر اساس روایت امام صادق

از امام صادق نقل شده‌است: تمام اهل زمین می‌میرند، به طوری که احدی باقی نمی‌ماند، سپس اهل آسمان می‌میرند، آنگاه پرسیده می‌شود: «چه کسی باقی مانده‌است؟» و ملک‌الموت می‌گوید: «پروردگارا احدی باقی نمانده مگر فرشته مرگ.» پس به او گفته می‌شود: «ای فرشته مرگ بمیر و او می‌میرد.»[۶][۷]

منابع

  1. لغت نامه دهخدا
  2. «عزرائیل - ویکی فقه». wikifeqh.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۰.
  3. «قرآن مجید - - - کتابخانه مدرسه فقاهت». lib.eshia.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۰.
  4. «قرآن مجید - - - کتابخانه مدرسه فقاهت». lib.eshia.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۰.
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ «حضرت عزرائیل چگونه می‌میرد؟ / انسان‌هایی که لیاقت دیدار فرشته مرگ را ندارند».
  6. «الکافی- ط الاسلامیة - الشیخ الکلینی - کتابخانه مدرسه فقاهت». lib.eshia.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۰.
  7. «تفسیر نور الثقلین - العروسی، الشیخ عبد علی - کتابخانه مدرسه فقاهت». lib.eshia.ir. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۶-۱۰.