فرهنگ قوّاس واژه‌نامه‌ای فارسی به فارسی است که به دست فخرالدین مبارک‌شاه غزنوی مشهور به فخر قواس یا فخر کمانگر (متوفی ۷۱۶ هـ. ق[۱]) نوشته شده‌است.[۲] این فرهنگ یکمین فرهنگ یک‌زبانهٔ فارسی است که در هند تألیف شده و به احتمال، پیش از ۶۹۹ هـ. ق نگارش شده‌است. واژه‌ها در این فرهنگ بر اساس موضوع گردآوری شده‌اند که شامل پنج بخش می‌شوند و به همین جهت به فرهنگ پنج بخشی نیز معروف بوده. بیشتر درآیه‌های این فرهنگ از لغت فرس اخذ شده‌است. این فرهنگ تعدادی لغات ‫مصحفّی دارد.

منابعویرایش

  1. محمد معین. «فرهنگهای فارسی» (PDF). هنر و مردم. ج. ۵ ش. ۵۲. ص. ۲–۵. دریافت‌شده در ۱۱ اسفند ۱۳۹۲.
  2. عزیزالله، علیزاده (۱۳۸۹). فرهنگ عمید. راه رشد. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۵۰۰۹-۶۷-۵.

علی‌اشرف صادقی (۱۳۹۳). «فرهنگ‌نویسی در شبه‌قاره از ابتدا تا قرن ۱۰ هجری (تاریخ فرهنگ‌نویسی)» (PDF). ویژه‌نامهٔ نامهٔ فرهنگستان (شبه‌قاره) (۲): صص ۳۸۱–۳۸۵. دریافت‌شده در ۱۱ اسفند ۱۳۹۳ خورشیدی. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)