باز کردن منو اصلی

قالی‌کوه یا غالیه‌کوه (در نقشه ی نظامی 1:250000 چاپ آمریکا غادی کوه نوشته شده) یکی از قله‌های لرستان و رشته کوهی از کوه‌های زاگرس در مرکز بخش زلقی شهرستان الیگودرز است. بلندترین قله این رشته کوه، ۴۰۸۴ متر ارتفاع دارد. در دل این رشته کوه غار باستانی و غار بزنوید از زیبایی تاریخی طبیعی برخوردارند. این کوه از شمال غربی به سراب کیگوران، از شرق به روستای کیزاندره و از جنوب شرقی به آبشار آب سفید ختم می‌شود در شمال این رشته کوه دشت لاله‌های واژگون که بزرگترین دشت لاله واژگون جهان است قرار دارد. یکی از زیباترین دره‌های قالیکوه دره دام نام دارد وعلت نامگذاری این دره وجود مسیرها صعب العبور و حیوانات وحشی همانند خرس می‌باشد. در نهایت به آبشار آب سفید ختم می‌شود و بزرگترین یخچال قالیکوه درمسیر این دره قرار دارد که طول آن چندی کیلومتر می‌باشد. قالی کوه و زردکوه پرآب‌ترین کوه‌های ایران هستند. از دیگر زیبایی‌های این منطقه وجود درخت سروکوهی (به زبان محلی اوورس) می‌باشد که به صورت زیبایی درون سنگ و صخره رشد می‌کند و هنگامی که این درخت توسط صاعقه آتش می‌گیرد مردم محلی اعتقاد دارند که این درخت پیر شده‌است و خودسوزی می‌کند تا درختان جوان جایگزین آن‌ها شوند. این منطقه به دلیل داشتن گونه‌های جانوری (مانند خرس و گراز و قوچ و میش کوهی و گرگ و انواع پرندگان شکار و …) و گیاهی کم‌نظیر داری اهمیت است و به دلیل قله‌مرتفع یکی از مناسب‌ترین مکان‌های کوهنوردی در ایران است همچنین مهم‌ترین سرشاخه‌های اصلی رود دز از قالیکوه سرچشمه می‌گیرند ضمنا تابلو بلندتربن قله این کوه در سال ۹۷ توسط گروه کوه نورودی تمندر شهرستان الیگودرز نصب گردید

قالی‌کوه
Ghali kooh2.jpg
ارتفاع۴۱۰۰ متر
مکان
مکانالیگودرز  ایران
رشته‌کوهزاگرس[۱]
دامنه جنوبی قالی کوه الیگودرز

جستارهای ویژهویرایش

قالی کوه یا غالیه کوه رشته کوهی از کوه‌های زاگرس در مرکز بخش بشارت زلقی و شهر شول‌آباد و قله اصلی آن در رو ستای کیگوران بخش زز و ماهرو شهرستان الیگودرز است بلندترین قله این رشته کوه ۴۰۸۲ متر ارتفاع دارد در دل این رشته کوه غار باستانی و غار بزنوید از زیبایی تاریخی طبیعی برخوردارند این کوه از شمال غربی به سراب کیگوران از شرق به روستای کیزاندره و از جنوب شرقی به آبشار آب سفید ختم می‌شود در شمال این رشته کوه دشت لاله‌های واژگون که بزرگترین دشت لاله واژگون جهان است قرار دارد. یکی از زیباترین دره‌های قالیکوه روستای کیگوران و دره دام نام دارد وعلت نامگذاری این دره وجود مسیرها صعب العبور و حیوانات وحشی همانند خرس می‌باشد. در نهایت به آبشار آب سفید ختم می‌شود و بزرگترین یخچال قالیکوه درمسیر این دره قرار دارد که طول آن چندی کیلومتر می‌باشد. از دیگر زیبایی‌های این منطقه وجود درخت سروکوهی (به زبان محلی اوورس) می‌باشد که به صورت زیبایی درون سنگ و صخره رشد می‌کند و هنگامی که این درخت توسط صاعقه آتش می‌گیرد مردم محلی اعتقاد دارند که این درخت پیر شده‌است و خودسوزی می‌کند تا درختان جوان جایگزین آن‌ها شوند. این منطقه به دلیل داشتن گونه‌های جانوری (مانند خرس و گراز و قوچ و میش کوهی و گرگ و انواع پرندگان شکار و …) و گیاهی کم‌نظیر داری اهمیت است و به دلیل قله‌مرتفع یکی از مناسب‌ترین مکان‌های کوهنوردی در ایران است همچنین مهم‌ترین سرشاخه‌های اصلی رود دز از قالیکوه سرچشمه می‌گیرند.

راه رفتن به قالیکوه

پنج کیلومتر از الیگوددرز به سوی داران یک سه راهی در دست راست هست که تابلویی سد رودبار را نشان می دهد. وارد آن جاده شده و پس از پیمودن مسافتی و گذر از روستای جوشان به یک سه راهی دیگر می رسید که دست راست به سوی آبشار چگان، شول آباد و سپیددشت می رود که وارد آن نمی شوید و راه خود را مستیقیم به سوی آبشار آب سفید ادامه می دهید و پس از گذر از روستاهای گلبهار بالا و پایین، خاک به تپه، خرسیون (گورویی) به پاسگاه قدیم قلیان می رسید که در سر یک سه راهی است. این بار به راست می روید تا به روستای شاه آباد برسید (از الیگودرز تا این روستا یک ساعت و چهل و پنج دقیقه تا دو ساعت راه هست). از آن جا به سوی جایی به نام چشمه گره ادامه می دهید تا به جایی به نام چشمه گره برسید. و پس از پیمودن مسافتی دیگر به منطقه ی زرآب و چادرهای عشایر در ارتفاع 2780 متری و در مختصات: 33 درجه و 3 دقیقه و 40 ثانیه N و 49 درجه و 31 دقیقه و 27 ثانیه E می رسید. از آن جا کوهنوردی را آغاز می کنید. پس از دو ساعت کوهنوردی به دره ی آبخوره می رسید. و از آن جا چهار ساعت و نیم تا پنج ساعت کوهنوردی می کنید تا به قله می رسید. روی هم رفته پس از شش ساعت و نیم تا هفت ساعت کوهنوردی از جایی که از خودرو پیاده می شوید، به چکاد پر برف قالیکوه می رسید. راه بازگشت از دره دام است. این راه در سایت wikimapia با فلش نشان داده شده است.

منابعویرایش

  1. نقشه‌های توپوگرافی سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح سال 1380 چاپ 1386