ماریا تومارکین

ماریا تومارکین (انگلیسی: Maria Tumarkin‎)؛ پدیدآور، تاریخ فرهنگی، نویسنده اهل استرالیا است. او همچنین استاد نویسندگی و تاریخ فرهنگی در دانشگاه ملبورن است.[۱][۲]

ماریا تومارکین
ملیتاسترالیایی
پیشهپدیدآور، تاریخ فرهنگی و استاد نویسندگی

زندگی‌نامهویرایش

تومارکین در واقع در اوکراین متولد شد. وی «اوکراین را به عنوان بخشی از پروژه مهاجرت یهودیان در سال ۱۹۸۹ هنگامی که یک نوجوان بود، ترک کرد.» تومارکین دارای مدرک کارشناسی و دکترای تاریخ فرهنگی از دانشگاه ملبورن است. هرسه کتابی که نوشته‌است در فهرست نامزدی جایزه ادبی است. اخیراً، در جای دیگری نامزد جایزه ادبیات برتر ویکتوریا شد، کتاب سن از سال او به عنوان کتاب برتر نیویورک برای جایزه ادبیات انتخاب شد؛ و مقاله او به نام «بدون پوست» در ۲۰۱۵، یکی از پنج فینالیست جایزه ملبورن ۲۰۱۵ به خاطر نوشتن زیر ۲۰٫۰۰۰ کلمه شد.[۳][۴][۵][۶]

ماریا تومارکین که در مورد تروما تحقیق می‌کند. دربارهٔ نیاز مردم به ساخت بنای یادبود یا یادبود در مکانهایی که چیزهای بدی در آنجا اتفاق افتاده‌است، مانند کشتار، حوادث مرگبار و غیره صحبت می‌کند.

شرح کتاب اماکن‌تراژیک (Traumascapes)ویرایش

اماکن‌تراژیک داستان نیروی اماکنی در سراسر جهان است که سرنوشتی توأم با درد، خشونت و از دست دادن داشته‌اند. در جهانی که زندگی می‌کنیم ما در چنین مکان‌هایی ساکن هستیم، این اماکن به معنی واقعی کلمه در همه جا هستند. آنها اماکن حملات تروریستی، فاجعه‌های طبیعی و صنعتی، نسل‌کشی، تبعید، تخریب زیست‌محیطی و ایستادن جمعی ضربان قلب‌هاست؛ و این کلید توانایی ماست برای تحمل و درک تراژدی‌های مدرن و حوادثی که از سر می‌گذرانیم. حوادث و فجایعی که در برلین، پورت آرتور، بالی، مسکو، سارایوو، نیویورک، شنکسویل، پنسیلوانیا…و غیرو رخ داده.[۷]

این کتاب حاصل یک دهه تحقیق در مورد سرنوشت این اماکن و دیگر مکانهای رنج و از دست دادن است تا از این طریق سرمایه‌های عمیق روانشناختی را که به‌طور یکسان روی همه افراد و کشورها تأثیر فروبرنده داشته‌است آشکار سازد. گذاشتن بنای یادبود در این مکان‌های تراژیک به جای تخریب روانی و ناکامی از ناامیدی. باعث شده‌است تا این اماکن به نشانه‌های فرهنگی مهمی تبدیل شوند. ماهیت نیرویی که این اماکن ایجاد می‌کنند بی‌همتا و خارج از درک است. چطور این مکان‌ها همچنان تأثیر می‌گذارند ادامه دارد، ارتباطاتی که آنها را تقویت می‌کند، خاطراتی که از آنها عرضه می‌شود و قدرتی که آنها تولید می‌کنند، موضوع این کتاب است.[۸]

کتاب‌هاویرایش

  • (۲۰۰۵): Traumascapes (اماکن‌تراژیک):قدرت و سرنوشت مکان‌های تغییر یافته براثر تراژدی[۷][۸]
  • (۲۰۰۷): شجاعت
  • (۲۰۱۰): Otherland: سفری با دخترم

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ABC Australia, Thursday 31 July 2014: "Why This American Life falls short for writer Maria Tumarkin"
  2. Wood, Charlotte, "Traumascapes, 23 July 2005", The Age
  3. Wood, Charlotte (23 July 2005), "Traumascapes", The Age
  4. Otherland: A Journey with My Daughter, 19 April 2010, Sydney Morning Herald, Robert Dessaix
  5. Steger, Jason (2 September 2015), "Five writers vie for $60,000 Melbourne Prize", Sydney Morning Herald, retrieved 11 July 2016
  6. Where are all the great Australian essays?, 24 February 2016, Sydney Morning Herald
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ Maria Tumarkin: Twenty years of thinking about traumascapes
  8. ۸٫۰ ۸٫۱ Traumascapes