مجدالدین اربلی

ابوعبدالله محمد بن احمد اِربِلی شهرت‌یافته به ابن ظهیر حنفی و مجدالدین اربلی (۱۲۰۵ - ۱۲۷۸م) (نسب: محمد بن احمد بن عمر) محدث، زبان‌شناس، ادیب و شاعر عراقی در سدهٔ هفتم هجری بود. «تذکرة الأریب و تبصرة الأدیب» و «مختصر أمثال الشریف الرضی» از آثار اوست.[۱][۲][۳][۴][۵]

مجدالدین اربلی
زادهٔ۱۷ سپتامبر ۱۲۰۵م/ ۲ صفر ۶۰۲
اربیل
درگذشت۲ اوت ۱۲۷۸م/ ۱۲ ربیع الاول ۶۷۷ق
پیشهمحدث، زبان‌شناس، ادیب و شاعر

منابعویرایش

  1. ابن شاکر کتبی، محمد (۱۹۷۳). فوات الوفیات. ج. ۲. بیروت: دار صادر. ص. ۲۱۹. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  2. صفدی، صلاح‌الدین (۲۰۰۰). [[الوافی بالوفیات]]. ج. ۲. بیروت: دار إحیاء التراث العربی. ص. ۱۲۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک); تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)
  3. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ج. ۶. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۱۸. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  4. ابن عماد حنبلی، عبدالحی (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ج. ۵. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۳۵۹. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۶۴۰. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)