باز کردن منو اصلی

محمّد بن سَوّار شیبانی لقب‌گرفته به نجمُ‌الدین و ابوالمعالی (۱۲۰۶ - ۱۲۷۸م) (نسب: محمد بن سوار بن اسرائیل بن خضر بن اسرائیل) صوفی و شاعر شامی در سدهٔ هفتم هجری بود که خرقهٔ تصوف از شهاب‌الدین سهروردی گرفت.[۱][۲][۳][۴][۵]

محمد بن سَوّار
زادروز۱۲۰۶م/ ۶۰۳
دمشق
درگذشت۳ سپتامبر ۱۲۷۸م/ ۱۴ ربیع الاول ۶۸۳ق
دمشق
ملیتMameluke_Flag.svg شامی، مملوکی
پیشهصوفی، شاعر

منابعویرایش

  1. صفدی، صلاح‌الدین (۲۰۰۰). [[الوافی بالوفیات]]. ۳. بیروت: دار إحیاء التراث العربی. ص. ۱۴۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک); تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)
  2. ابن شاکر کتبی، محمد (۱۹۷۳). فوات الوفیات. ۲. بیروت: دار صادر. ص. ۲۶۹. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  3. ابن عماد حنبلی، عبدالحی (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ۵. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۳۶۵. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  4. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ۷. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۴. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۶۴۲. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)