باز کردن منو اصلی

محمد محمدی خرم‌آبادی

قاضی ایرانی

محمد محمدی (زاده ۲ خرداد ۱۳۱۶ در دلفان) حاکم شرع سابق و نماینده اصولگرای [[شهرستان ]دلفان] و [[]سلسله] در دوره‌های دوم، چهارم، ششم و هشتم مجلس شورای اسلامی ایران بوده‌است.

شناسنامه
نام کاملمحمد محمدی خرم‌آبادی
تاریخ تولد۱۳۱۶/۳/۲ مصادف با (۱۹۳۷/۲۲/۵)میلادی
زادگاه ایران
محل تحصیلحوزهٔ علمیهٔ روح‌الله کمالوند، حوزه علمیه قم
محل زندگیدلفان، قم
اطلاعات آموزشی

زندگی‌نامهویرایش

محمد محمدی در خرم‌آباد در حوزهٔ علمیهٔ روح‌الله کمالوند تحصیل را آغاز و و پس از ان در سال ۱۳۴۰ برای ادامه تحصیل به حوزه علمیه قم رفت و در کلاس افرادی چون سید محمدرضا گلپایگانی، حسین نوری همدانی، محمد فاضل لنکرانی، ناصر مکارم شیرازی و کاظم تبریزی به درجهٔ اجتهاد رسید که به گفتهٔ وب‌گاه خودش، مورد تأیید حسین نوری همدانی قرار دارد. او همچنین از طلاب تحت تأثیر روح‌الله خمینی بوده که در واقعهٔ حمله گارد شاهنشاهی به مدرسه فیضیه در تاریخ ۱۳۴۲ حضور داشته‌است.[نیازمند منبع] به گفتهٔ وب‌گاهش، محمدی از سال ۴۲ در فعالیت‌های انقلابی حضور داشته و چندین بار نیز تحت تعقیب نیروهای رژیم شاه قرار گرفت. [منبع بهتری نیاز است]

او در سال ۱۳۶۲ نامزد نمایندگی مجلس شورای اسلامی در حوزه دلفان و سلسله شد که موفق به کسب کرسی در دورهٔ دوم مجلس شورای اسلامی گشت. وی در دوره‌های چهارم، ششم و هشتم نیز نمایندهٔ حوزهٔ دلفان و سلسله در مجلس بوده‌است.[۱]

او در دوره ششم مجلس یکی از اشخاص فعال در درگیری‌های فیزیکی بین گروه اقلیت مجلس (معروف به جناح راست یا اصولگرا) با اکثریت (معروف به چپ یا اصلاح‌طلب) بود که به دلیل مخالفت با تغییر قانون مطبوعات[نیازمند منبع] و خواندن بیانیهٔ نهضت آزادی در گزارش کمیسیون اصل ۹۰ رخ داده بود. محمدی در این واقعه «از عناصر اصلی بروز تشنج در مجلس بود» و اقدام به پاره کردن گزارش کمیسیون اصل ۹۰ نمود.[۲]

دوره درصد تعداد کل آراء
اول مثال مثال
دوم مثال مثال
چهارم مثال مثال
ششم مثال مثال
هشتم مثال مثال

[۳]

منابعویرایش

  1. «مسئولیت‌های محمد محمدی». وب‌گاه رسمی محمد محمدی. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ مه ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۶ آوریل ۲۰۱۲.
  2. زهرا ابراهیمی (۷ اردیبهشت ۱۳۸۲). «ماجرای یک تشنج - وقایع نگاری حوادث قرائت گزارش کمیسیون اصل ۹۰». همشهری. دریافت‌شده در ۲ دسامبر ۲۰۱۲.
  3. «محمد محمدی خرم‌آبادی». مرکز پژوهش‌های مجلس. دریافت‌شده در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۷.
  • [۱] در وبگاه مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی ایران

جستارهای وابستهویرایش