مردخوار یا مانتیکور موجودی افسانه‌ای نشأت گرفته از افسانه‌های ایران باستان است. این جانور سر و چهره یک انسان (بیشتر مرد) و چشمان خاکستری دارد. بدن آن قهوه‌ای رنگ و به شکل شیر و دم آن نیز مانند دم کژدم (گاهی اوقات اژدها) می‌باشد. اندازه این جانور از شیر بزرگ‌تر و از اسب کوچک‌تر است و بدنش کمی درشت‌تر از شیر است.

مردخوار
Martigora engraving.jpg
نگاره مردخوار متعلق به سال ۱۶۷۸ میلادی
موجود
گروه‌بندیموجود افسانه‌ای
زیرگروهمردخوار
موجودات مشابه
اطلاعات
اسطوره‌شناسی

ریشه افسانهویرایش

 
تصوری از مانتیکور (مردخوار)، از کتاب «تاریخ وحوش چهارپا» اثر ادوارد تاپسل، ۱۶۰۷.

مردخوار در اصل از افسانه‌های پارسی قدیم است. واژه مانتیکور تغییر شکل یافتهٔ واژه یونانی mantikhoras که خود احتمالا تغییر شکل واژه پارسی مردخوار و فارسی باستان mar-tiya-khvara است.[۱] نخستین بار یک نویسندهٔ ایرانی در یاداشت‌هایی که به زبان هندی تألیف شده بود از این موجود یاد کرد که بعدها به قسمت شمال غربی ایران کهن که منطقهٔ آسیای صغیر است منتقل شد و در طول تاریخ به یونان رسید و سپس در بقیه اروپا پخش شده و اکنون از آن به عنوان افسانه‌ای یونانی یاد می‌کنند.

شیوه شکارویرایش

شیوه شکارکردن مردخوار در افسانه‌های اروپایی بسیار جذّاب است. وی ابتدا با نیش دم کژدم‌مانند خود زهری کشنده به شکار تزریق می‌کند و دردی در وجود او ایجاد می‌کند. سپس وقتی مطمئن شد که شکار دیگر قدرت حرکت ندارد قسمتی از گوشت او را می‌کند و به کناری می اندازد. زهر خود به خود از زخم به وجود آمده خارج می‌شود.

سپس مانتیکور در حالی که آواز لالایی مانندی را زمزمه می‌کند شکار را می‌بلعد.

منابعویرایش

  1. «manticore (n.)». دیکشنری ریشه یابی etymonline.com. دریافت‌شده در ۱۸ فوریه ۲۰۲۰.
  1. Wikipedia contributors، "Manticore،" Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Manticore&oldid=196426470 (accessed March 7, 2008).
  2. کتاب جانوران شگفت انگیز و زیستگاه آن‌ها، اثر جی کی رولینگ، ترجمه ویدا اسلامیه
  3. ویکی‌پدیای انگلیسی
  4. موجودات خیالی اثر خورخه لوییس بورخس، ترجمه احمد اخوت
  5. سایت رسمی دیکشنری ریشه یابی [۱]
  6. ویکی‌پدیای انگلیسی