باز کردن منو اصلی

مشاوره خانواده نوعی از مشاوره است که به برطرف کردن مسائل خانوادگی و آنچه در یک خانواده می‌گذرد، می‌پردازد. مشاوره خانواده به بررسی مسائل و مشکلات همه افراد خانواده می‌پردازد و با آنها ارتباط مؤثر و مفیدی برقرار می‌کند. مشاوران خانواده از جمله روانشناسانی هستند که به دلیل بررسی کل خانواده و مراجعه همه اعضای خانواده، می‌توانند تحلیل بهتر و روشن تری از مسائل افراد آن خانواده داشته باشند.[۱]

چه افرادی به مشاوره خانواده نیاز دارند؟ویرایش

در واقع خانواده ایی که به مشاوره خانواده رجوع می‌کند، به میزانی از سطح رشد و شناخت دست یافته و کاملاً آگاه است که بررسی و تحلیل مسائل خانوادگی شان تحت نظر یک مشاور روانشناس مجرب، می‌تواند به مراتب مشکلاتشان را بهتر تشخیص دهد و به درمان و بهبود خود و افراد خانواده بپردازد. خانواده‌هایی که به این میزان از رشد فرهنگی دست پیدا کرده‌اند که می‌توانند با هم صحبت کنند و هر گاه احساس کردند در زمینه‌هایی، صحبت‌هایشان نتیجه بخش نیست و لازم است کارشناس و مشاور مجربی به آنها حرف‌هایی را بزند یا حرف‌هایی را که ترجیح می‌دهند ابتدا با مشاوران روانشناس خود مطرح کنند و بعد به صورت اصولی و پایه ایی آن را در خانه و خانواده‌شان اجرا کنند، خانواده‌های در حال رشد و پیشرفت هستند. این خانواده‌ها از لحاظ روانی، روان سالمتری نسبت به خانواده‌هایی که مدام در جنگ، بحث و دعوا هستند یا مدام در قهر و کینه‌توزی از یکدیگر قرار دارند می‌باشند.[۱]

ریشه آسیب‌هاویرایش

دور ماندن از آسیب‌های احتمالی، ریشه در آسیب‌های کودکی که در خانواده با آنها روبرو شده‌ایم دارد. اگر کودکی در خانواده آسیب دیده باشد، در جنگ و بحث‌های مدام بوده باشد، عزت نفسش رشد پیدا نکرده باشد و ارتباط مؤثر و مفیدی با افراد خانواده نداشته باشد، او را به آسیب‌های دوره بزرگسالی نزدیک می‌کند و پس از آن با مقداری از خشم و کینه و حس خودتخریبی به سمت آسیب سوق داده می‌شود. اعتیاد، طلاق، اختلال شخصیت، اجتماع گریزی و ضد اجتماعی بودن از دسته آسیب‌هایی هستند که متوجه هر فردی است که در کودکی خانواده بامحبت و حمایت گری نداشته است؛ بنابراین خانواده‌ها وظیفه بسیار خطیری در رشد و حمایت فرزندانشان دارند و تنها تأمین غذا و جای خواب خوب، فرزندانشان را فرزندانی با روان سالم و دور از آسیب نمی‌کند. ممکن است فرزندی در خانواده ایی عذای خوب نخورد اما احساس امنیت و حمایت خانوادگی خود را در آن شرایط از پدر و مادرش دریافت کند و بتواند درک کند که «ما همدیگر را دوست داریم و برای رفع نیازهایمان تلاش می‌کنیم و فقط ممکن است الان شرایط بدی داشته باشیم اما یکدیگر را داریم و در کنار هم خواهیم بود».[۲]

مشاوران خانواده می‌توانند در مواردی که خانواده‌ها با هم در بحث‌های طولانی هستند و حتی نمی‌توانند منظور اصلیشان را بهم رسانند، عاملی برای کمک به افراد خانواده باشند و با صرف وقت برای هر یک از اعضای خانواده و شنیدن حرفهای هر کدام به صورت جداگانه به نوعی اتحاد، آشتی و برقراری صلح به افراد خانواده برسند.[۱]

مثالی از یک نمونه مشاوره خانوادهویرایش

مثلاً پدر و پسری که رابطه خوبی با یکدیگر ندارند، صمیمانه یکدیگر را دوست دارند اما همیشه با شروع یک حرف، گفتگویشان به بحث‌های طولانی می‌کشد و در خشمی مداوم از یکدیگر هستند. یک مشاور خانواده با بررسی دقیق علت، شرایط بحث‌ها و شنیدن حرف‌های هر کدام، چه پدر و چه پسر، می‌تواند مشکل را پیدا کرده، آن را بررسی کند و به بهبود و انسجام رابطه‌شان بپردازد و آنها را در مسیری از رشد رابطه قرار دهد. در آن خانواده به مرور بحث و گفتگوهای بی پایان کمتر می‌شود؛ رابطه پدر و پسر صمیمی تر می‌شود و پس از گذراندن دوره ایی از مشاوره با یادگیری و اجرای راهکارهای گذشته می‌توانند در آینده از بروز احتمال خطا در رابطه‌شان نیز جلوگیری کنند.[۳]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ زهراکار، کیانوش (۱۳۹۷). مشاوره خانواده (مفاهیم، تاریخچه، فرایند و نظریه ها). ارسباران. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۷۳۸۵-۰۷-۴.
  2. کاظمیان، سمیه (۱۳۹۵). توانبخشی و مشاوره خانواده. دانژه.
  3. دژکام، محمدرضا. مشاور روانشناسی خانواده. ذهن آویز. شابک ۹۷۸۶۰۰۱۱۸۰۹۱۰.