باز کردن منو اصلی
یک میزان از فوگ شماره ۱۷ در لا بمل ماژور اثر یوهان سباستیان باخ، فهرست آثار باخ ۸۶۲, از کلاویه خوش‌آهنگ (قسمت اول), این یک نمونه از کنترپوان است.
دربارهٔ این پرونده بشنوید
دو صدای (ملودیک) روی هر کدام از پنج خط حامل را می‌توان از شکل و کشش نت‌ها تشخیص داد.
دربارهٔ این پرونده صدای چهارم دربارهٔ این پرونده صدای سوم
دربارهٔ این پرونده صدای دوم دربارهٔ این پرونده صدای اول

ملودی (به فرانسوی: mélodie) یا آهنگ در موسیقی به معنای اجرای چند نُت است که شنونده آن را به صورت یک مجموعهٔ واحد احساس می‌کند. به عبارت دیگر، آهنگ عبارت است از احساس آغاز و انجام داشتنِ این سلسله از نت‌ها. به دیگر سخن، ملودی احساسی است که از ترکیب زیروبمیِ نت‌ها و ضرب‌آهنگ به وجود می‌آید.

ساختارویرایش

آهنگ یا ملودی در مقابل هارمونی قرار دارد که به خوشایندیِ اجرای هم‌زمان (نه متوالیِ) نت‌ها می‌پردازد. ملودی‌ها اغلب شامل یک یا چند موتیف یا بخش[الف]موسیقی هستند که معمولاً در ترکیبات مختلف در قالب‌های متفاوتی تکرار می‌شوند.[۱] هدف و سرمایهٔ اصلی موسیقی، ملودی است. تمام قطعات هارمونی برای ایجاد یک ملودی زیبا به کار برده می‌شوند و هدف اصلی‌شان خلق یک ملودی جدید و شگفت‌انگیز است. این‌که بپرسیم، اهمیت ملودی بیشتر است یا هارمونی، پرسشی کاملاً بیهوده است، چراکه هردو در یک راستا و بر روی یک خط مشترک در حال حرکت‌اند.

واژهٔ «ملودی» در اصل، یک کلمهٔ یونانی باستان (μελῳδία)[ب] است که به معنای آواز خواندن نیز هست.

جستارهای وابستهویرایش

یادداشتویرایش

  1. part
  2. تلفظِ یونانی: مِلودیا (melōidía)

پانویسویرایش

  1. Forte, Allen (1979). Tonal Harmony in Concept & Practice, p. 203. شابک ‎۰-۰۳-۰۲۰۷۵۶-۸.

منابعویرایش

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Melody». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۲ مه ۲۰۱۹.
  • فارابی، ابونصر (۱۳۷۵کتاب موسیقی کبیر، ترجمهٔ آذرتاش آذرنوش، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، شابک ۹۶۴-۴۲۶-۰۱۰-۴