منابع حقوق

در هر نظام حقوقی، حقوق ناشی از مقام و قدرتی است که حق وضع قانون را دارد و آن قانون را در سرحدهای حاکمیت خود اجرا می‌کند. به این مقام منبع حقوق گفته می‌شود. عبارت منبع حقوق همچنین می‌توانند اشاره به سرچشمه و اصل قوانین حقوقی داشته باشد. منبع حقوق در نظام‌های حقوقی گوناگون متفاوت است، ولی ممکن است شامل موارد زیر بشوند:

منابع مختلف در نظام‌های مختلف اهمیت متفاوتی دارند، مثلاً در نظام حقوقی رومی-ژرمنی قانون نقش محوری دارد و در کامن لا نقش عرف و رویهٔ قضایی بیشتر است.[۱]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. کاتوزیان، ناصر (۱۳۷۷). مقدمه علم حقوق. نشر میزان.