باز کردن منو اصلی

نخست‌وزیر ایران مقامی حذف‌شده‌است که از زمان رخداد انقلاب مشروطه تا سال ۱۳۶۸ ه‍.خ ریاست هیئت وزیران را بر عهده داشت. تا اواخر پادشاهی رضا شاه پهلوی، این مقام «رئیس‌الوزرای ایران» خوانده می‌شد. میرزا علی‌اصغر اتابک نخستین رئیس‌الوزرای ایران پس از انقلاب مشروطه بود که در ۱۲ اردیبهشت ۱۲۸۶ ه‍.خ (۲۰ ربیع‌الاول ۱۳۲۵ ه‍.ق) برسرکار آمد. میرحسین موسوی آخرین نخست‌وزیر ایران بود که در ۲۴ مرداد ۱۳۶۸ پس از حدود هشت سال استعفا داد. این منصب حکومتی در پی همه‌پرسی ۶ مرداد ۱۳۶۸ (۲۸ ژوئیه ۱۹۸۹) حذف شد و ریاست هیئت وزیران به مقام رئیس‌جمهور ایران منتقل شد.

نخست‌وزیر ایران
Emblem of Iran.svg
نشان رسمی ایران از ۱۳۵۹ تا کنون (۱۳۶۸ انحلال مقام نخست‌وزیری)
Mir-Hossein Mousavi in 1981.jpg
میرحسین موسوی، آخرین نخست‌وزیر ایران
اقامت‌گاهکاخ گلستان
گمارندهمجلس شورای اسلامی
پیشروصدراعظم ایران
بنیادگذاری۸ دی ۱۲۸۵ (۱۱۲ سال پیش)
نخستین دارندهمیرزا علی‌اصغر اتابک
دارندهٔ نهاییمیرحسین موسوی
برافتاده۶ مرداد ۱۳۶۸ (۳۰ سال پیش)

در دوران ریاست جمهوری محمد خاتمی، با تغییراتی که در پروتکل‌های تشریفاتی ایران به وجود آمد، معاون اول رئیس‌جمهوری ایران هم‌رتبه نخست وزیر قرار گرفت و در پی آن مراسم استقبال از نخست‌وزیر کشورهای مختلف که به ایران سفر می‌کنند توسط معاون اول رئیس‌جمهوری برگزار می‌شود.[۱]

نخست‌وزیران زندهٔ ایرانویرایش

با مرگ جمشید آموزگار در شهریور ۱۳۹۵، در میان ۷۸ نخست‌وزیر و سرپرست این پست، میرحسین موسوی تنها نخست‌وزیر زنده ایران محسوب می‌شود.

نام تصویر دوران نخست‌وزیری تاریخ تولد
میرحسین موسوی   ۶۸–۱۳۶۰ ۱۱ اسفند ۱۳۲۰

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. «محمدرضا رحیمی معاون اول رئیس جمهوری ایران شد». وب‌گاه بی‌بی‌سی. ۲۴ شهریور ۱۳۸۸. دریافت‌شده در شهریور ۱۳۸۸. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)

پیوند به بیرونویرایش