باز کردن منو اصلی

سپهبد هوشنگ حاتم (۱۲۹۷ رشت–۱۳۵۸ تهران) جانشین رئیس ستاد بزرگ ارتشتاران در دوره پادشاهی بود که در جلسه ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ ارتش مسئله بی‌طرفی ارتش را بیان و صورتجلسه مربوطه را امضا کرد.[۱][۲][۳][۴][۵][۶]

محتویات

تحصیلات و خانوادهویرایش

هوشنگ حاتم در سال ۱۲۹۷ شمسی در شهر رشت به دنیا آمد پدر وی محمد حاتم رشتی از افراد شناخته شده در رشت بود که در فرانسه تحصیلات عالیه خود را انجام داده بود[۷]

او تحصیلات خود را تا مقطع متوسطه در این شهر انجام داده و در سال سال ۱۳۱۵ در دانشکده حقوق دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت وی پس از اتمام دوره لیسانس به دانشکده افسری رفت و پس از دو سال تحصیل در سال ۱۳۲۰ فارغ‌التحصیل شد.[۷]

مدارج نظامیویرایش

حاتم خدمت خود را با درجه ستوان دومی توپخانه در ارتش آغاز کرد و در سال ۱۳۳۵ پس از اخذ درجه سرهنگ دومی، دوره دافوس را گذراند. او در دوره خدمت خود به مناصبی مانند: فرمانده توپخانه لشکر ۱ گارد، فرماندهی مرکز آموزش توپخانه اصفهان، فرماندهی سپاه شیراز و نیز جانشین فرماندهی ستاد ارتش در سال ۱۳۵۷ منصوب شد.[۸]

اعلامیه بی‌طرفی ارتشویرایش

هوشنگ حاتم جانشین فرمانده ستاد در آخرین جلسه ستاد با بیان موضوع خروج شاه و عدم بازگشت او و اعلام جمهوریت توسط آیت‌الله خمینی و قصد بختیار مبنی بر تغییر سیستم حکومت به جمهوری و با اشاره به تجربه مشابه ارتش ترکیه درخواست کرد که ارتش بیانیه بی‌طرفی صادر کند.[۱][۲]

فردوست نویسنده بیانیه بی طرفی ارتش را هوشنگ حاتم معرفی می کند.[۹]

هوشنگ نهاوندی رییس اسبق دانشگاه تهران مدعی است که تیمسار حاتم در سمت کفالت و جانشینی ستاد بزرگ ارتش داران خواهان برخورد شدید با مخالفان بود که مورد موافقت شاه قرار نگرفت.[۱۰]

پس از انقلابویرایش

سپهبد حاتم پس از پیروزی انقلاب در سمت جانشین ستاد کل ارتش ملی با سپهبد قرنی همکاری می‌کند او پس از مدتی از کار کناره‌گیری کرده و در اول اسفند ۱۳۵۷ بازنشسته می‌شود.[۱۱][۱۲][۱۳] پس از مدتی وی بازداشت و در زندان قصر محبوس منتقل شد او ابتدا به سه سال زندان محکوم شد و در ادامه با اعتراض افسران رده پایین توپخانه لشکر ۱ دادگاه تجدید نظر او را به اعدام محکوم نمود. وی در زمستان ۱۳۵۸ اعدام شد.

منابعویرایش