وینچنزو کاردارلی

روزنامه‌نگار، نویسنده، و شاعر ایتالیایی

ناتزارنو کاردارِلّی (ایتالیایی: Nazareno Caldarelli) با نام نام مستعار وینچِنزو کاردارِلّی (ایتالیایی: Vincenzo Cardarelli) (زا

Vincenzo Cardarelli, photo by Paolo Monti, 1957

دهٔ ۱ می ۱۸۸۷ در تارکوینیا - درگذشتهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۵۹ در رم)، یک نویسنده، شاعر و روزنامه‌نگار ایتالیایی بود.

کاردارلی در تارکوینیا، لاتزیو، در خانواده‌ای با اصالت مارکه به دنیا آمد. پدرش آنتونیو رومانیولی بود. تحصیلاتش نامنظم بود و مشاغل مختلفی داشت. در سال ۱۹۰۶، زمانی که به رم نقل مکان کرد، کار خود را به عنوان روزنامه‌نگار آغاز کرد. او در سال ۱۹۱۹ با ریکاردو باچلی و امیلیو سیچی، نقد معتبر لا روندا (۱۹۱۹-۱۹۲۲) را ایجاد کرد.

او برنده دو جایزه ادبی شد: از جمله جایزه باگوتا در سال ۱۹۲۹ برای خورشید در اوج خود است و جایزه استرگا در سال ۱۹۴۸ برای ویلا تارانتولا

جوایزویرایش

او در طول عمر خود جوایز بسیاری را از آن خود کرد، از جمله:[۱]

  • جایزهٔ ادبی معروف باگوتا (Premio Bagutta) در سال ۱۹۲۸ برای مجموعه شعر خورشید بالایِ سر (Il Sole a picco)
  • جایزه ادبی استِرِگا (Premio Strega) - در سال ۱۹۴۸ برای مجموعهٔ ویلای تارانتلا (Villa Tarantola)
  • جایزه ادبی ناپُلی-نُوِه موزه - ۱۹۵۴
  • جایزهٔ ادبی تُر مارگانا - ۱۹۵۸
  • جایزهٔ اِتنا-تائُرمینا - ۱۹۵۹

آثارویرایش

در زیر فهرست آثار منتشر شدهٔ او آمده‌است:[۲]

پانویسویرایش

  1. وینچنزو کاردارلی، گزیده‌ای از معروف‌ترین اشعار وینچنزو کاردارلی، برگردان فریده مهدوی دامغانی، از مقدمه صفحات ۴۶ و ۴۷.
  2. وینچنزو کاردارلی، گزیده‌ای از معروف‌ترین اشعار وینچنزو کاردارلی، برگردان فریده مهدوی دامغانی، از مقدمه صفحهٔ ۶۹.

منابعویرایش

  • کاردارلی، وینچنزو (۱۳۸۲). گزیده‌ای از معروف‌ترین اشعار وینچنزو کاردارلی. ترجمهٔ فریده مهدوی دامغانی. تهران: مؤسسه نشر تیر. شابک ۹۶۴–۶۵۸۱-۸۰–۳ مقدار |شابک= را بررسی کنید: invalid character (کمک).