باز کردن منو اصلی

تغییرات

تایپی
}}
[[پرونده:Gabriel Garcia Marquez 1984.jpg|200px|بندانگشتی|چپ|مارکز در سال ۱۹۸۴]]
'''گابریل خوزه گارسیا مارکِز''' {{اسپانیایی|Gabriel José García Márquez}} (زادهٔ [[۶ مارس]] [[۱۹۲۷ (میلادی)|۱۹۲۷]] در دهکدهٔ آرکاتاکا{{نشانه|arc}} درمنطقهٔ سانتامارا{{نشانه|santa}} در [[کلمبیا]] – درگذشته ۱۷ آوریل ۲۰۱۴) [[رمان ]]نویس، نویسنده، روزنامه‌نگار، ناشر و فعال سیاسی [[کلمبیا]]یی بود. او بین مردم کشورهای [[آمریکای لاتین]] با نام ''گابو'' یا ''گابیتو'' (برای تحبیب) مشهور بود و پس از درگیری با رئیس دولت کلمبیا و تحت تعقیب قرار گرفتنش در [[مکزیک]] زندگی می‌کرد. مارکز برنده [[جایزه نوبل ادبیات]] در سال ۱۹۸۲ را بیش از سایر آثارش به خاطر رمان [[صد سال تنهایی]] چاپ ۱۹۶۷ می‌شناسند که یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های جهان است.
 
== زندگی ==
تقریباً تمام آثار داستانی مارکز به فارسی ترجمه و منتشر شده‌است، و بیشتر آنها بیش از یک بار. برخی از داستان‌های او مانند رمان «عشق در سالهای وبا» با سانسور به بازار آمده و صحنه‌های [[اروتیک]] آن حذف شده‌است. خوانندگان ایرانی آثار مارکز را دنبال می‌کنند و برخی نویسندگان به تأثیر از سبک «[[واقع‌گرایی جادویی|رئالیسم جادویی]]» منسوب به او کتاب می‌نویسند.
 
آخرین کتاب‌های مارکز در حوزه رمان «روسپی‌های غمزده من» (باز هم با حذف برخی از صحنه‌ها) و [[خودزندگی‌نامه|خودزندگی‌نامهٔ]] او به عنوان «زیستن برای نوشتن» آخرین کارهایی هستند که از مارکز در ایران منتشر شده‌اند. کتاب «[[گزارش یک آدم‌ربایی]]» (۱۹۹۶) نیز در ایران کاملاً شناخته شده‌است، به ویژه از زمانی که [[میرحسین موسوی]]، از رهبران اصلی «[[جنبش سبز]]»، درونمایه آن را برگردانی واقعی از سرگذشت خود و همفکران خود دانست.
 
کتاب مارکز را کالبدشکافی نظام‌های وحشت و ترور دانسته‌اند. وصف کامل رژیم‌هایی که زندگی و حرمت شهروندان به هیچ می‌گیرند. مارکز رنج و درد قربانیان دیکتاتوری را شرح می‌دهد، با این دریغ و افسوس که او، این قوی‌ترین قلم جهان، «نمی‌تواند روی کاغذ حتی سایه‌ای کمرنگ از وحشتی را مجسم کند که قربانیان متحمل می‌شوند».<ref>[http://www.dw.de/گابریل-گارسیا-مارکز-نامدارترین-نویسنده-جهان-درگذشت/a-17576921 گابریل گارسیا مارکز، نامدارترین نویسنده جهان درگذشت] دویچه‌وله فارسی</ref>
کاربر گمنام