تفاوت میان نسخه‌های «کارمینه گالونه»

ابرابزار
جز (سوآوا گالونه)
(ابرابزار)
|توضیح تصویر =
| تاریخ تولد = {{birth date|1886|9|18|df=yes}}
| محل تولد = تاجا (لیگوریا)
| تاریخ مرگ = {{death date and age|1973|4|4|1886|9|18|df=yes}}
| محل مرگ = [[فراسکاتی]] (لاتزیو)
| علت مرگ =
| نام دیگر =
|جایزه امی =
| جایزه‌های دیگر =
| وب‌گاهوبگاه =
| گفتاورد =
}}
 
== زندگی‌نامه ==
از همان آغاز، کارمین گالونه شاهکارهایی مانند سرگذشت''[[سیزدهمین سیزده نفرمرد]]'' (۱۹۱۷)، و سرهنگ شابر (۱۹۲۰)، را که هر دو بر اساس رمانرمان‌هایی اپونیماز اثر[[انوره دو بالزاک]] بودندرابودند، اقتباس کرد.
 
پس از ساخت فیلم هایفیلم‌های بسیاری که اوبا هنرمندبازیِ یهنرمندانی مانندچون [[لیدا بورلی]] و سپس همسر خودش [[سوآوا گالونه]]؛ را کارگردانی کرد.او با همکاری [[آملتو پالرمی]] یک فیلم بزرگ به سبک [[سیسیل بی. دمیل]] به نام [[آخرین روزهای پمپئی (فیلم ۱۹۲۶)|آخرین روزهای پمپئی]] را در سال ۱۹۲۶ رامیلادی ساخت.
 
اما بحران اقتصادی ایتالیا او را مجبور به ترک وطن کرد؛کرد و او به آلمان و سپس به انگستان و در آخر به فرانسه رفترفت؛ جایی که سه فیلم ساخت. پیش از برگشت به ایتالیا او تبدیل به یکی از ستون‌های رونق دوباره [[سینمای ایتالیا]] از ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۱ به- ویژهبه‌ویژه با اقتباس اثرهای شعرگونه و فیلم‌های زندگیزندگی‌نامه‌ای نامه‌ای- شده بود.
 
او همچنین فیلم [[دو یتیم (فیلم ۱۹۴۲)|دو یتیم]] (۱۹۴۲) و [[میشل استروگف]] (۱۹۵۶) را براساس کتاب [[ژول ورن]] ساخت که یک موفقیت بزرگ در فرانسه بود.
 
== بخشی از فیلم‌شناسی ==
{{Div col|cols=3۳}}
* ''[[کارتاژ در شعله‌های آتش]]'' (۱۹۶۰)
* ''[[میشل استروگف (فیلم ۱۹۵۶)|میشل استروگف]]'' (۱۹۵۶)
{{تهیه‌کننده فیلم-خرد}}
{{ترتیب‌پیش‌فرض:گالونه، کارمینه}}
 
[[رده:اهالی تاجیا]]
[[رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل ایتالیا]]