تفاوت میان نسخه‌های «رندی»

۴۹ بایت حذف‌شده ،  ۱ ماه پیش
۱ ویرایش 204.18.38.247 (بحث) برگردانی شد: Rv (توینکل)
برچسب‌ها: ویرایش با تلفن همراه ویرایش با مرورگر تلفن همراه برگردانده‌شده
(۱ ویرایش 204.18.38.247 (بحث) برگردانی شد: Rv (توینکل))
برچسب: خنثی‌سازی
 
{{حافظ (نوار کناری)|expanded=all}}
'''رِندی'و من امیرضا رشیدی رندی هستم'' و '''رِند''' واژه‌ای در [[ادبیات فارسی]] است. این واژه در دیگر فرهنگ‌ها و زبان‌ها هم‌پایه‌ای ندارد. سِیر بارِ مفهومیِ آن بسیار متلاطم بوده؛ چنانکه تا پیش از [[حافظ]]، جلوه‌ای بد داشته است. معنای نخستش، سِفْله و اَراذِل و اوباش است؛ اما حافظ با توجه به نگاهِ [[ملامتیه|ملامتی]] و سنجشِ انتقادی‌اش نسبت به هر پدیدهٔ پذیرفته یا ناپذیرفتهٔ اجتماعی، آن را از معنایی در حَضیض به جایگاهی در اوج آورد. در شعرِ حافظ، رند هم‌تراز با [[انسان کامل]] یا آدمِ حقیقی است و آن را [[ولایت|ولیّ]] می‌نامد. بااین‌همه، رندِ امروز دوباره در معنای کهنه‌رند، مردِ رند و خَرْمردِ رند درآمده است.<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۵|ف=وجوه امتیاز و عظمت حافظ|ک=ذهن و زبان حافظ|ص=۵۹}}</ref>
 
شخصیتِ رند بسیار متناقض به نظر می‌رسد، اما در همان حال باطنی متعادل دارد. افراط و تفریط ندارد. رستگاری را در هدف دارد. هرچند رندْ آزاداندیش و غیردینی هم می‌تواند باشد، اما رندِ حافظ اهلِ [[دین]] است و به آن تعهد دارد. اهلِ [[آخرت]] و اندیشه در آن است، اما از آن نمی‌هراسد و باور دارد با [[عشق]] و عنایت از آن خواهد رَست. بر [[تقوا]] و دانش و فضل و فهم متکی نیست. [[تساهل|تَساهُل]] دارد، چه در دین و چه در اجتماع یا سیاست. ناتوانی‌های انسانی را می‌داند و می‌پذیرد. بزرگوارانه تظاهر نمی‌کند. [[هنرمند]] است و اهل فضل، اما آن را نمی‌فروشد. بوالفضول نیست، اما منتقد هست. شاد است و امیدوار. سختی‌ها و نومیدی‌ها را هم تحمل می‌کند. اهلِ آزمون و خطاست. نه تعصب می‌ورزد و نه تخطئه می‌کند. شک را مایهٔ بصیرت می‌داند اما برای شک اصالتی قائل نیست. تعلیمِ اخلاق نمی‌دهد، اما بی‌اخلاق نیست. لااُبالی است، اما حدش را نگه می‌دارد.<ref>{{پک|خرمشاهی|۱۳۹۵|ف=وجوه امتیاز و عظمت حافظ|ک=ذهن و زبان حافظ|ص=۵۹–۶۰}}</ref>