سفره: تفاوت میان نسخه‌ها

۲ بایت اضافه‌شده ،  ۱۱ ماه پیش
جز
 
در حدیثی دیگر آورده شده: «'' هر گاه سفره گسترده شد از نزد خود غذا بخور و از پیش روی همنشین خود غذا برندار و از قله (نقطه برجسته آن) غذا نخور، زیرا برکت از بالای آن می آید.''» ؛ «''نشستن بر سر سفره را طولانی کنید، چرا که از عمرتان به شمار نمی آید.''» ؛ «''هرگاه بر برادر مسلمانی وارد شدید و شما را به غذا یا نوشیدنی فراخواند بخورید و بنوشید و از آن نپرسید.''» <ref>آیت الله جوادی آملی، ''مفاتیح الحیاة''، قم: اسراء، 1391، 978-964-8739-66-4.</ref>
 
===در دوره هایدوره‌های مختلف تاریخی===
غالبا [[خلافت عباسی|عباسیان]] پیش از دست بردن به طعام دست ها را در لگنی می شستند. بر حسب حدیث پیامبر اسلام [[تشت|طشت]] را از جانب راست هر مهمان عرضه میکردند و پیشخدمت از [[آفتابه لگن|آفتابه]] بر انگشتان دست راست آب میریخت. زیرا دست چپ تنها برای نگاه داشتن نان بکار میرفت. دست شستن پیش از غذا امری بود واجب و میان دست شستن و غذا خوردن فاصله ای نمی دادند.
در ترتیب عرضه ی خوراکی ها بر سر [[خوان]] [یا سفره] به دو شیوه عمل میشد. ترتیب کهن اسلامی آن بود که خوراکی ها را بر سر سفره می نهادند و هرکس هرچه میخواست میخورد. این ترتیب کهن گویا در میان انبوه مردم رواج داشت. در محافل بالاتر در دوران مورد بررسی ما [دوره عباسی] خوراکیها را یکباره عرضه نمیکردند و صورت غذاها را به مهمانان میدادند و هرکس هر آنچه میخواست طلب میکرد. <ref>مناظر احسن، محمد، ''زندگی اجتماعی در حکومت عباسیان''، ترجمه مسعود رجب نیا. تهران: نشر علمی و فرهنگی، 1383، 964-445-301-8.</ref>