تفاوت میان نسخه‌های «مهدی بیانی»

در ۱۳۱۹ش، به مدت یک سال از طرف [[وزارت آموزش و پرورش]] (وزارت فرهنگ سابق) به ریاست فرهنگ [[اصفهان]] اعزام شد و پس از بازگشت و انجام دادن مأموریت آموزشی یکساله در وزارت پیشه و هنر وقت، بار دیگر به ریاست کتابخانه ملی منصوب شد. در ۱۳۳۵ش، ریاست [[کتابخانه سلطنتی]] را عهده‌دار شد و این سمت را همراه با استادی [[دانشگاه تهران]] و تدریس «تاریخ تکامل خطوط اسلامی» و «کتابشناسی نسخه‌های خطی» تا پایان عمر به عهده داشت<ref name="مجله دانشکده">مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران</ref>
 
او همچنین انجمنی برای حمایت و معرفی خوشنویسان و هنر خوشنویسی با نام «انجمن حمایت خط و خطاطان» تأسیس کرد. وی به سبب تبحّر در شناخت خطوط و نسخه‌ها به عنوان کارشناس نسخه‌های خطی و چاپی، با کتابخانه‌های ملی، [[مجلس شورای ملی]] و [[کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران]] همکاری می‌کرد<ref>بیانی ، ج ۳، مقدمة محبوبی اردکانی ، ص چهار</ref>. او خود خطی خوش داشت<ref>افشار، ص ۱۱۵</ref><ref>بیانی ، ج ۴</ref><ref>پیشگفتار دانش پژوه، ص ۳۵</ref> و بویژه در [[نستعلیق]] قوی و ماهر بود. او را از شاگردان [[میرزا حسین‌خان مستوفی]] معروف به کاتب‌الخاقان ذکر کرده‌اند.<ref>قلیچ‌خانی، حمیدرضا. فهرست خوشنویسان دوران قاجار تا معاصر</ref>
کتاب «احوال و آثار خوشنویسان» که او در ۴ جلد منتشر کرد از آثار پژوهشی ارزشمند در زمینه زندگی‌نامه و معرفی [[خوشنویسان ایرانی|خوشنویسان ایران]] است که تاکنون ارزش خود را حفظ کرده است.
 
بیانی از بنیانگذاران [[انجمن فرهنگی ایران و شوروی]] و عضو آن بود و نزدیک به ۲۵ سال در راه گسترش و استواری پیوندهای دوستی و فرهنگی دو کشور همسایه تلاش کرد<ref>پیام نوین، ص ۲۱</ref>. مأموریتهای فرهنگی بسیاری به کشورهای [[آسیا]]یی، [[اروپا]]یی و [[آمریکا]] داشت. ایشان در هفدهم بهمن ۱۳۴۶ بر اثر [[سرطان]] درگذشت<ref name="مجله دانشکده">مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران</ref>.