پادشاهی مستقل درواز

شاهزاده‌نشین مستقل و ایرانی‌تبار در آسیای میانه

حکومتی شاهزاده‌نشین، مستقل و ایرانی‌تبار بود به مرکزیت قلعۀ خمب. نخستین پادشاه این حکومت اسکندر بیگ فرزند میرزا سبحان قلی خان حاکم بلخ بود که به تقاضای مردم محل به آنجا فرستاده شد. از همین رو اینان را شاهان منسوب به اسکندر می‌نامند.[۱] این حکومت تا سدۀ ۱۹ میلادی پابرجا بود تا زمان حکومت شاه محمد سراج خان. پادشاه درواز بر کرانه‌های چپ و راست آمودریا حکومت می‌کرد و میر نامیده می‌شد. تا اینکه توسط امارت بخارا مورد یورش قرار گرفت. میر درواز به‌ناچار به روستای کِوران عقب نشست اما در کِوران از سپاه امیر مظفر پادشاه بخارا شکست خورد و حکومت‌اش پایان یافت. سرزمین درواز امروزه میان کشورهای تاجیکستان و افغانستان تقسیم شده‌است. قسمت تاجیکستانی عبارتند از ناحیۀ طویل‌دره، ناحیۀ درواز، و ناحیۀ ونج. قسمت افغانستانی (شهرستان) درواز نامیده می‌شد که حالا تقسیم به پنج ناحیه شده‌است، این نواحی که در ولایت بدخشان افغانستان قرار گرفته‌اند، عبارت‌اند از خواهان، مایمی، نسی، و شکی و کوف آب.

Дарвоз
درواز
پادشاهی مستقل / شاهزاده‌نشین

۱۵۲۶ میلادی۱۸۷۸ میلادی
پایتخت قلعۀ خمب
ساختار سیاسی پادشاهی مستقل / شاهزاده‌نشین
تاریخچه
 - تأسیس ۱۵۲۶ میلادی
 - فروپاشی ۱۸۷۸ میلادی

پادشاهان دروازویرایش

مطابق افسانه ها: شینال، رحیم الله،

عبدالخالق

محمد عمر

محمد علی

محمد عثمان

محمد حسن

محمد حسین

محمد اصغر

دارگارت(بت پرستان،)

پاتانا

پارانا

پریم

رحیم الله( بالاخره رحیم الله حکومت دیبا پرستی را سقوط داده و به عنوان فرمانروای مقدس و فاتح شناخته شد).

سمندرخان

شاه درواز خان

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «درواز در تاریخ». بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ ژوئن ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۶ مه ۲۰۱۲.

پیوند به بیرونویرایش