پادشاه مو ( 600 میلادی تا 641 میلادی ) ( هانگول:무왕) (هانجا:武王) سی امین پادشاه باکجه یک امپراتوری از میان سه امپراتوری کره و پسر پادشاه ویدوک بود.


            پادشاهان کره
             باکجه 


۱- اونجو ۱۸ ق.م - ۲۹

۲- دارو ۲۹ - ۷۷

۳- گیرو ۷۷ - ۱۲۸

۴- گائه رو ۱۲۸ - ۱۶۶

۵- چوگو ۱۶۶ - ۲۱۴

۶- گاسو ۲۱۴ - ۲۳۴

۷- سابان ۲۳۴

۸- گوی ۲۳۴ - ۲۸۶

۹- چائک گای ۲۸۶ - ۲۹۸

۱۰- بان سئو ۲۹۸ - ۳۰۴

۱۱- بیریو ۳۰۴ - ۳۴۴

۱۲- گای ۳۴۴ - ۳۴۶

۱۳- گان چوگو ۳۴۶ - ۳۷۵

۱۴- پادشاه گانگو سو ۳۷۵ - ۳۸۴

۱۵- چیم نیو ۳۸۴ - ۳۸۵

۱۶- جینسا ۳۸۵ - ۳۹۲

۱۷- آسین ۳۹۲ - ۴۰۵

۱۸- جانجی ۴۰۵ - ۴۲۰

۱۹- گویسین ۴۲۰ - ۴۲۷

۲۰- بیو ۴۲۷ - ۴۵۵

۲۱- گائه رو ۴۵۵ - ۴۷۵

۲۲- مانجو ۴۷۵ - ۴۷۷

۲۳- سامگون ۴۷۷ - ۴۷۹

۲۴- دانگ سئونگ ۴۷۹ - ۵۰۱

۲۵- موریونگ ۵۰۱ - ۵۲۳

۲۶- سئونگ ۵۲۳ - ۵۵۴

۲۷- ویدوک ۵۵۴ - ۵۹۸

۲۸- های ۵۹۸ - ۵۹۹

۲۹- بئوپ ۵۹۹ - ۶۰۰

۳۰- مو ۶۰۰ - ۶۴۱

۳۱- اویجا ۶۴۱ - ۶۶۰

پادشاه مو فردی سست و ضعیف بود که حتی نتوانست از همسرش ملکه سون هوا محافظت کند. ملکه سون هوا مادر پادشاه اویجا است که به دست ملکه ساتک بی به قتل رسید بعداز مرگ ملکه سون هوا ساتک بی خودش را ملکه کرد و تمام قدرت را در دست خود گرفت به طوری که پادشاه مو به عنوان عروسک خیمه شب بازی در دست ملکه ساتک بود پادشاه مو همیشه به دنبال براندازی خاندان ساتک بود تا اینکه فرصتش را به دست آورد در پی حمله ای که از طرف یاران ملکه ساتک صورت گرفت خود را به مردن زد و در مراسم خاکسپاری به عنوان خیانت به امپراطور خاندان ساتک و تمام اشراف خائن را تبعید کرد و قدرت را در دست خود گرفت و اویجا را جانشین خود کرد



او بعد از پادشاه بئوپ به قدرت رسید و در طول حکومت خود بارها به شیلا حمله کرد او در سال 641 میلادی پس از اینکه حکومت را به پسرش اویجا داد مرد.

همسر و فرزندانویرایش

منابعویرایش

انگلیسی