پاکدشت

شهری در استان تهران

پاکدشت شهری در جنوب شرقی استان تهران در ایران است. پاکدشت از به هم پیوستن چند روستا، شهرک و مناطق حاشیه نشین به وجود آمده است. طبق اظهارات پژوهشگران اسامي بسياري از روستاهاي پاكدشت نامهايي باستاني هستند از اينرو كاوش در تپه ها و مناطق مختلف احتمالا به اكتشافاتي در اين زمينه منجر مي گردد. از جمله اين اسامي مي توان به نام روستاي مامازند، يبر و . . . اشاره كرد كه محققين اين اسامي را به دوران مهرپرستي ايرانيان نسبت مي دهند. این شهر مرکز بخش مرکزی شهرستان پاکدشت است.[۲]. پاکدشت کنونی شامل مجموعه‌ای روستا و شهر است که در دوران باستان دهکده‌هایی در دشت ری بوده‌اند. اين شهرستان به استناد متون و اسناد تاریخی در گذشته های دور به نامهاي پلاشر و پلدشت و مامازن(مامازند) بوده که در شمال خاوری شهرستان پاکدشت واقع شده است و اهالی می گويند مادر كريم خان زند در اين روستا زندگی می كرده است و به همين جهت به مامازند هم معروف بوده ولی با توسعه و ترقی كنونی، ازسال ۱۳۶۷ این اسامی منسوخ و نام پاکدشت به طور رسمی برای این شهرستان انتخاب گردید. اين دشت، تاريخي كهن در دل خود دارد كه بيانگر گذار اقوام مختلف و مهاجرت آنان از سرزمينهاي دور به اين ديار و يادآور جنگها و ستيزه هاي مكرر گروههاي اجتماعي از اقوام گوناگون و شخصيت هاي شهير تاريخ مي باشد.

پاکدشت
پاکدشت
کشور ایران
استانتهران
شهرستانپاکدشت
بخشمرکزی
نام(های) پیشینپلدشت (پلاشر)
سال شهرشدن۱۳۷۷
مردم
جمعیت۲۳۶۳۱۹ نفر [۱][مشکوک ]
جغرافیای طبیعی
ارتفاع۱۰۲۵ متر
اطلاعات شهری
شهردارشورای بی لیاقت
پیش‌شمارهٔ تلفن۰۲۱
شناسهٔ ملی خودرو ایران ۷۸ ل
 ایران ۲۱ ن
 ایران ۳۰ ص

پيشينة آباداني اين دشت كه در حاشيه هاي جنوبي و جنوب شرقي تهران واقع است را بايد در آغازين روزهايي كه تاريخ شاهد عظمت و شكوه شهر باستاني ري بوده است جستجو كرد. بزرگترین دانشگاه کشاورزی خاورمیانه که متنوع‌ترین و خاص‌ترین به حساب می‌آمده از منظر گردآوری گیاهان جهان از دست آورده‌های پیش از انقلاب اسلام است و بدین ترتیب این شهر به عنوان پایتخت گل و گیاه ایران شناخته شده است. جاجرود مهمترین رود این شهرستان است.

منابعویرایش

  1. «نتایج سرشماری سال ۱۳۹٢». معاونت برنامه‌ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران). ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ اکتبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
  2. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳خ.