پنیر خیکی

پنیر خیکی، پنیر خاکه، پنیر پوستی، (به کردی: پنیر خیگه‌ای، به ترکی آذربایجانی: پنیر موتال) گونه‌ای پنیر معروف است که در گذشته در اکثر شهرها و روستاهای ایران تولید می‌شده‌است، و حتی امروز در برخی از روستاهای ایران به ویژه در میان عشایر تولید می‌شود.

روش تهیهٔ این پنیر بدین گونه است که پنیر نیمه‌خشک را در خیک پوست بز می‌ریزند و سر آن را می‌بندند. سپس همهٔ سوراخ‌های هواکش خیک را می‌بندند تا پنیر به عمل بیاید.

در گذشته و در شهر بابل، شیوهٔ فروش این پنیر در نانوایی‌ها بوده و یکی از شاگردان یا فرزندان نانوا پنیر خیکی را به مردم می‌فروخت.[۱]

پنیر خیکی همچنین در میان گروه‌های مختلف عشایر استان خراسان شمالی هم تولید می‌شود.[۲]

پانویسویرایش

  1. نیاکی، جعفر؛ حسین‌زاده، پوران‌دخت (۱۳۸۳). بابل (شهر زیبای مازندران). ج. ۲. تهران: سالمی. ص. ۳۰۸. شابک ۹۶۴-۶۹۴۷-۷۹-۴.
  2. خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا): پنیر خیکی عشایر خراسان شمالی خوشمزه اما، ناشناخته، نوشته‌شده در ۱۶ خرداد ۱۳۹۸؛ بازدید در ۲۸ مرداد ۱۴۰۰.