کافِر، دین‌ناباور، بی‌کتاب، ناگرونده، ناگرویده، ناخستو[۱]، به کسی گفته می‌شود که دارای دین نباشد. در قدیم، زندیق هم می‌گفتند.

اهمیت دین در سطح جهان

طبق تعریف آیت الله خمینی، در اسلام، کافر به کسی گفته می‌شود که منکر خدا است و موجودیت خدا (خالق جهان) را انکار می‌کند و کسی که معاد و یا رسالت و خاتم‌الانبیاء محمّد را منکر شود یا کسی که یکی از ضروریات دین- مثل نماز و روزه- را منکر شود .[۲][۳]

کافر در دین اسلام، به دو دسته: کافر حربی و کافر ذمی تقسیم می‌شود.

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. لغتنامه دهخدا
  2. توضیح‌المسائل روح‌الله خمینی
  3. توضیح‌المسائل وحید خراسانی

[توضیح المسائل وحید خراسانی]