گناهان صغیره (اسلام)

(تغییرمسیر از گناه صغیره)

گناهان صغیره، یا «سیئة» یا «لَمَم»، در باورهای اسلامی به نوعی از انواع گناه اطلاق می‌شود. در این باور، گناهان به دو دسته صغیره و کبیره تقسیم خواهند شد. این تقسیم‌بندی در قرآن صورت گرفته‌است. مثلاً در آیه ۴۹ سوره کهف آمده‌است: ﴿و یقولون یا ویلنا مالِ هذا الکتاب لایغادر صغیرة و لا کبیرة الاّ احصاها﴾؛ ترجمه: «به او می‌گویند:ای وای بر ما! این چه نامه‌ای است که هیچ [گناه] کوچک و بزرگی را فرونگذاشته، جز این که همه را به حساب آورده‌است.»

در فرق بین گناه صغیره و کبیره موارد متعددی ذکر شده‌است، از جمله آنکه در گناه کبیره، حد یا تعزیر واجب می‌شود و خداوند در قرآن نسبت به ارتکاب آن تهدید به عذاب کرده‌است؛ برخلاف گناه صغیره. همچنین در حرمت و ممنوعیت گناه کبیره، نص یا اجماع محقق خواهد بود ولی دربارهٔ گناه صغیره چنین نص و اجماعی وجود ندارد.[۱]

اصرار بر گناه صغیره

یکی از گناهان کبیره، اصرار بر ارتکاب گناه صغیره است. این اصرار به معنای مداومت و قصد ارتکاب و انجام مجدد آن عمل بخصوص است.[۲] در علم فقه، دربارهٔ این نوع اصرار مفصلاً بحث شده‌است و آن را به دو نوع اصرار فعلی و اصرار حکمی تقسیم نموده‌اند.[۳]

برخی از گناهان صغیره

  • جواب سلام ندادن
  • تنها نشستن مرد با زن اجنبی (نامحرم)
  • افراط در شوخی و مزاح
  • فحش‌دادن و بد دهانی
  • خندیدن و یا گریه کردن (برای کار دنیا) در نماز
  • سخن گفتن در بین خطبه‌های نماز جمعه یا عیدین
  • افشاء رازدیگری
  • حسودی کردن
  • راه رفتن با فخر و تکبر
  • و…

جستارهای وابسته

منابع

  1. تفسیر ابن کثیر، ج2، ص285.
  2. حسینی عاملی. مفتاح الکرامة، جلد 3. ص. ۷۸.
  3. الروضة البهیة فی شرح المعة الدمشقیه، ج۳، ص۱۳۰.