گویش نامعیار

گونه زبانی که معیار نیست و از ارج کمی برخوردار است

گویش نامعیار یا گویش محاوره‌ای[۱][۲] یک گویش یا گونه است که بر خلاف گویش معیار در طول تاریخ از حمایت یا تحریم سازمانی برخوردار نبوده‌است. گویش نامعیار همانند هر گویش دیگری دارای دستور زبان و دایره واژگان ویژه خود و چندین لهجه، سبک و گونه است.[۳]

جستارهای وابستهویرایش

پانویسویرایش

  1. Fodde Melis (2002)، ، ص.  36
  2. Wolfram و Schilling-Estes (1998)، ، ص.  13–16
  3. Trudgill, Peter (1999). "Standard English: what it isn't". In Bex, T.; Watts, R.J. Standard English: The Widening Debate. London: روتلج. pp. 117–128. Archived from the original on 21 March 2009.

کتاب‌شناسیویرایش

  • Wolfram, Walt; Schilling-Estes, Natalie (1998). American English: dialects and variation. Malden, Mass.: Blackwell.
  • McWhorter, John H. (2001). Word on the Street: Debunking the Myth of a "Pure" Standard English. Basic Books.
  • Fodde Melis, Luisanna (2002). Race, Ethnicity and Dialects: Language Policy and Ethnic Minorities in the United States. FrancoAngeli. ISBN 9788846439123.
  • Mesthrie, Rajend (1994). Standardisation and variation in South African English. pp. 181–201. Retrieved 2019-05-16.
  • Fasold, Ralph (2006) "The politics of language." In R.W. Fasold and J. Connor-Linton (eds) An Introduction to Language and Linguistics. pp. 371-400. Cambridge: Cambridge University Press.