یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵)

یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵)

ایالات متحده آمریکا

یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵) در حال رفتن به سمت اقیانوس اطلس

یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵) در حال رفتن به سمت اقیانوس اطلس


اطلاعات کلی
برگرفته از نام ناو یو اس اس اینتر پرایز
نوع کشتی ناو هواپیمابر
کلاس انتر پرایز
کشور سازنده  ایالات متحده آمریکا
تاریخ به آب اندازی ۴۲ سپتامبر ۱۹۶۰
ورود به ناوگان ۲۵ نوامبر ۱۹۶۱
مشخصات
طول کشتی ۱٬۱۲۳ فوت (۳۴۲ متر)
پهنای بدنه ۱۳۲٫۸ فوت (۴۰٫۵ متر)
۲۵۷٫۲ فوت (۷۸٫۴ متر)
ارتفاع ستون ۳۹ فوت (۱۲ متر)
بارگیری استاندارد ۹۴٬۷۸۱ تن
ضخامت زره دور کشتی -
ضخامت زره عرشه کشتی -
زره برج جنگ‌افزار -
سرعت ۳۳٫۶ گره دریایی
جنگ‌افزارها
توپخانه ۴ توپ قدرتمند بخار
جنگ الکترونیک AN/SLQ-32 Mark 36 SRBOC
سرنوشت

یواس‌اس انترپرایز (سی‌وی‌ان-۶۵) اولین ناو هواپیمابر اتمی جهان است و با نام مستعار «بیگ‌ای» شناخته می‌شود. این ‌ناو بلندترین از نوع خود می‌باشد. این ناو در 1 سپتامبر 2012، پس از ۵۱ سال خدمت در ارتش آمریکا بازنشسته‌شده‌است.[۱] دلیل این موضوع پایان عمر رآکتور هسته‌ای آن و هزینه بالای نگهداری آن است. انترپرایز بزرگترین ناو هواپیمابر جهان است که با سوخت هسته‌ای کار می‌کند.[۲] طول این شناور ۳۴۲ متر است و در سال ۱۹۵۲ با هزینه ۴۵۱ میلیون دلار ساخته شد. حدود ۴۶۰۰ نفر از جمله ۲۵۰ خلبان در این شناور جنگی مستقر هستند.

قوای پیش‌برنده این ناو هواپیمابر را هشت رآکتور اتمی وستینگ‌هاوس تأمین می‌کند و حداکثر سرعت آن ۶۲ کیلومتر بر ساعت می‌باشد. راکتورهای آن نسل اول راکتورهای اتمی بود که قابلیت بازیافت و خارج نمودن راکتورها وجود نداشت وهمین موضوع سبب اوراق کردن این ناو در سال 2016 گردید.

انترپرایز در بسیاری از جنگ‌ها از جمله جنگ آمریکا علیه عراق در سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ مشارکت داشت.

این ناو به وزن ۸۵ هزار تن به همراه شناورهای نظامی همراهش در میان تدابیر شدید امنیتی روز ۱۶ فروردین ۱۳۹۱ از کانال سوئز به مقصد خلیج فارس عبور کرد.[۳] و در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۱ از خلیج فارس خارج شد[۴]

درخواست‌هایی برای تبدیل این ناو جنگی به موزه مطرح شده بود اما بعد از محاسبه هزینه نگهداری از رآکتور هسته‌ای آن، این اقدام غیرممکن ارزیابی شد.[۳] سرانجام ناو یو اس اس انترپرایز روز شنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۱ به خدمت قابل توجه ۵۱ ساله خود در نیروی دریایی آمریکا در قالب مراسم تشریفاتی که در ایستگاه نیروی دریایی نورفولک در ایالت ویرجینیا برگزار شد، پایان بخشید.[۵]

حوادثویرایش

 
انترپرایز در کنار یواس‌اس لانگ بیچ (سی‌جی‌ان-۹) اولین شناور اتمی جھان و یواس‌اس بینبریج (سی‌جی‌ان-۲۵)نخستین ناو شکن اتمی تاریخ در سال ۱۹۶۴

20دسامبر 1969 در اولین روز حضور ناو در سواحل ویتنام، ناو در حال انجام ماموریت در سواحل ویتنام بود و خدمه در حال مسلح کردن 12 فروند جنگنده فانتوم و ای-6 و ای -7 بودند. خدمه در حال نصب راکت روی یک فروند اف -4 بودند که بر اثر سهل انگاری خدمه یک تیر راکت زانی از روی هواپیما سقوط میکند و پس از برخورد جنگی راکت به عرشه دچار انفجار میشود ، انفجار راکت باعث انفجار 4 تن مهمات لود شده روی اف 4 میشود و به علت اتش و موج انفجار ، انفجار سایر هواپیماها که فول لود مهمات و سوخت روی انها بارگیری شده بود اتفلق می افتد. 3 پالت حامل مهمات هم در نزدیک هواگردها قرار داشت. بر اثر انفجار حفره بزرگی روی عرشه پرواز ی ایجاد و از همان جا آتش به طبقات زیر کشیده میشود. در آن زمان ناو برای پشتیبانی از عملیات ویتنام اعزام شده بود لذا حدود 90 فروند هواپیمای جنگنده در ناو حضور داشتند و جهت استفاده، هواپیماها با لود کامل و باحداکثر ظرفیت ناو بارگیری شده و مملو از سوخت و مهمات بودند. این آتش سوزی با مدیریت و ابتکار عمل فرمانده ناو مانع از یک فاجعه واقعی میشود، زیرا اگر آتش به انبار مهمات و مخازن سوخت که صدها هزار گالن سوخت در آن ذخیره بود میرسید ، فاجعه واقعی آنگاه رقم میخورد، زیرا با توجه به وجود راکتورهای اتمی ناو میتوانست یک فاجعه زیست محیطی را رقم بزند. در کل در این حادثه 113 نفر کشته و مجروح شدند و 15 فروند هواپیمای جنگنده کام منهدم شدند.[۶]

منابعویرایش

  1. «بازنشستگی اولین ناو هواپیمابر هسته‌ای جهان». وب‌گاه تابناک. ۱۲ آذر ۱۳۹۱. دریافت‌شده در ۲۳ آذر ۱۳۹۱.
  2. "World's First Nuclear-powered Aircraft Carrier, the Big E, makes final voyage". foxnews.com, 10 March 2012.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ناو "اینترپرایز" به خلیج فارس نزدیک شد - Tabnak.IR | تابناک
  4. الف - ناو "اینترپرایز" خلیج فارس را ترک کرد
  5. http://alef.ir/vdcjv8evyuqeavz.fsfu.html?172110
  6. «ناو هواپیمابر یو اس اس اینترپرایز CVN-65». جنگاوران. ۲۰۲۰-۰۵-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۵-۲۹.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «ناو اینترپرایز». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۴ ژانویهٔ ۲۰۱۲.