باز کردن منو اصلی

آذرنوش مهدویان، (متولد ۲۳ مهر ۱۳۲۶ تبریز، (اصفهانی الاصل - ۲۸ مرداد ۱۳۵۸)، یکی از ۱۱ نفری بود که در ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ به اتهام «فساد فی الارض و محاربه با خدا و رسول خدا» در زندان دیزل آباد کرمانشاه اعدام شدند.[۱] وی در میان این ۱۱ نفر تنها کسی بود که بیشتر به حزب توده ایران گرایش داشت. شغل مهدویان در یک منبع دبیر دبیرستان[۱] و استاد دانشگاه و در منبعی دیگر کارمند بهزیستی[۲] ذکر شده است.

آذرنوش مهدویان
زادروز ۲۳ مهر ۱۳۲۶
تبریز،
درگذشت ۲۸ مرداد ۱۳۵۸
کرمانشاه
آرامگاه بهشت زهرا، تهران
محل زندگی کرمانشاه
پیشه کارمند بهزیستی و مدرس دانشگاه
سال‌های فعالیت ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۸
نهاد حزب توده ایران
نقش‌های برجسته به راه انداختن نخستین اعتصاب معلمان ایران در انقلاب بهمن ۵۷
دوره انقلاب بهمن ۱۳۵۷
مکتب مارکسیسم، مارکسیسم-لنینیسم
همسر مهوش حدیدی
فرزندان آرش مهدویان، نیما مهدویان
والدین عبدالقدوس مهدویان، زهرا مهدویان

اعدامویرایش

آذرنوش مهدویان در روز ۲۷ مرداد ۱۳۵۸ دستگیر و همان شب در ساعت ۲:۴۰ به همراه هرمز گرجی بیانی و ۹ معلم دیگر در زندان دیزل آباد کرمانشاه بدون محاکمه اعدام شد.[۱][۲] اعلام شده بود که او به همراه گرجی بیانی در پاوه و در جریان مبارزهٔ مسلحانه دستگیر شده است؛ اما این مسئله هرگز اثبات نشد.[۱] روزنامه کار در خبر واقعه نوشته بود که از ۱۱ نفر اعدامی، پیش از اعدام نزدیک به ۳ لیتر خون گرفته شده و برای پاسدارها به پاوه فرستاده شده است.[۳] حاکم شرع کرمانشاه، علی رازی زاده گفته بود که مدرک «اقدامات» آذرنوش مهدویان و عضویت او در حزب توده اعتراف و اقرار صریح او بوده است. به گفته وی، مهدویان «در لحظات قبل از اعدام شعار حزب توده را می‌داد».[۲]

پیوند به بیرونویرایش

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ هرمز هم جاودانه شد. یادنامهٔ هرمز گرجی بیانی، کرمانشاه؛ ۱۳۵۸. ص۴۵
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ پایگاه اینترنتی امید؛ یک سرگذشت: آقای آذرنوش مهدویان
  3. هرمز هم جاودانه شد. یادنامهٔ هرمز گرجی بیانی، کرمانشاه؛ ۱۳۵۸. ص۴۱