فرناندو مارتین د بولو (به پرتغالی: Fernando Martins de Bulhões) معروف به آنتونیو د پادوا (به پرتغالی: Santo António de Pádua) یا آنتونیوی لیسبونی (به پرتغالی: Antônio de Lisboa) راهب، زاهد و قدیس مسیحی کلیسای کاتولیک اهل پرتغال است که در سده‌های دوازدهم و سیزدهم میلادی می‌باشد.[۱]

آنتونیوی پادو
Francisco de Zurbarán - Sto Antonio de Padua.jpg
Evangelical Doctor
Hammer of Heretics
Professor of Miracles
زادروز ۱۱۹۵ (ماه و سال نامشخص)
لیسبون، پرتغال
درگذشت ۱۳ ژوئن ۱۲۳۱ میلادی (۳۵ سال)
پادووا، ایتالیا
محترم شمرده‌شده در Roman Catholic Church
تبرک ۹/۳۰/۱۵
تقدیس ۳۰ مه ۱۲۳۲, Spoleto, ایتالیا توسط Pope Gregory IX
معبد اصلی Basilica of Saint Anthony of Padua، ایتالیا
جشن ۱۳ ژوئن
ویژگی‌ها کتاب؛ bread; Infant Jesus; زنبق؛ ماهی؛ flaming heart
قدیس حامی سرخ‌پوست; amputees; حیوانات؛ ناباروری; برزیل; سالمندی; faith in the Blessed Sacrament; fishermen; Franciscan Custody of the Holy Land; خرمنs; اسب ها؛ lost articles; lower animals; mail; ملوان; oppressed people; فقر; پرتغال; بارداری; seekers of lost articles; shipwrecks; starvation; sterility; swineherds; Tigua Indians; مسافرت hostesses; مسافران؛ Watermen

وی در لیسبون چشم به جهان گشود و از موثرترین و فعالترین مروجین فرقه فرانسیسکان بود. در سال ۱۲۳۲ میلادی یک سال پس از مرگش، او در زمره قدیسین به‌شمار رفت. آنتونیوی قدیس حامی کشور پرتغال و همچنین دارایی‌های به سرقت رفته و مفقود شده و حیوانات محسوب مب شود و روز یادبودش سیزدهم ژوئن می‌باشد.

شهر سن آنتونیو در تگزاس به افتخار او نام دارد.

محتویات

نگارخانهویرایش

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

پیوند به بیرونویرایش