باز کردن منو اصلی

ابراهیم بن موسی کاظم لقب‌گرفته به جَـزّار (به‌معنای: خون‌ریز، قصاب) (؟ -۸۳۷م) (نسب: ابراهیم بن موسی بن جعفر، حسینی علوی طالبی) امیر علوی حجازی در سدهٔ نهم میلادی/دوم و اوایل سوم هجری و فرماندار مکه از سوی مأمون بود. در مکه می‌زیست، هنگامی که انقلاب ابوالسرایا در عراق برپا شد، به هواخواهی آن به یمن رفت و برای ابن طباطبا به دعوت پرداخت. ابراهیم بر یمن چیره شد. به مکه نیز حمله برد و امیر آن از سوی مأمون، یزید بن حنظلهٔ مخزومی را کشت. سپس مأمون که برادر ابراهیم علی بن موسی رضا را به ولایت‌عهدی گماشت، ابراهیم را نیز امیر مکه گزارد. ابراهیم همراه مردم در سال ۲۲۲ق حج گذارد. او جدِّ شریف رضی و شریف مرتضی است.[۱]

ابراهیم بن موسی کاظم
درگذشت ۸۳۷م/ ۲۲۲ق
بغداد
ملیت حجازی
پیشه امیر

منابعویرایش

  1. زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). «إبراهيم بن موسی». [[الأعلام]] (PDF). ۱. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۷۵. تداخل پیوند خارجی و ویکی‌پیوند (کمک)