باز کردن منو اصلی

محمد منتصر (نام کامل وی: ابوجعفر محمد المنتصر بالله بن المتوکل بن المعتصم بن الرشید) (۸۳۷ - ۸۶۲ میلادی) از خلفای عباسی در بغداد بود. او دو سال از سال ۸۶۱ تا ۸۶۲ فرمان راند. عنوان او المنتصربالله به معنی «کسی که به یاری خدا پیروز می‌شود» است.

منتصر
منتصر
Dirhem of al-Muntasir, AH 247-248.jpg
درهم of al-Muntasir minted in Samarra in 862
11th خلافت of the خلافت عباسیان
سلطنت۸۶۱ – ۷ یا ۸ ژوئن ۸۶۲
پیشینمتوکل
جانشینمستعین
دودمانخلافت عباسیان
پدرمتوکل
زادروز۸۳۷
مرگ۷–۸ ژوئن ۸۶۲
دین و مذهباسلام

محتویات

رفتار منتصر با علویانویرایش

منتصر برخلاف متوکل، رویه ملایمی را با شیعیان و علویان در پیش گرفت؛ وی را به سبب خوی نرمش الحلیم نیز نامیده‌اند.

مرگ منتصرویرایش

منتصر ترکان را دشمن می‌داشت و می‌گفت اینان کشندگان خلفایند. ترکان چون چنین دیدند قصد کشتن او کردند و سی هزار دینار به ابن طیفور پزشک دادند تا او را با ابزاری زهرآلود کشت. مرگ او در ربیع الآخر سال دویست و چهل و هشت در سن بیست و شش سالگی رخ داد.[۱]

وقایع مهم دوران خلافتویرایش

  • امان دادن به علویانی که در زمان متوکل گریخته و پریشان و پراکنده شده بودندو باز پس دادن املاک غصب شده از آنان
  • بازگرداندن فدک به اولاد علی
  • امارت یافتن محمد پسرطاهر در ایران
  • هرج و مرج در سامرا

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • سبیب رحیم (۱۹۷۱اخبار الدوله العباسیه و فیه اخبار العباس و اولاده، ترجمهٔ عبدالعزیز دوری، به کوشش عبدالجبار مطلبی.، قاهره: دارالطلیعه، ص. ۲۶۵
  • محمد خضری (۱۴۱۹الدولة العباسیة، ترجمهٔ عبدالعزیز دوری، به کوشش محمد ضناری.، قاهره: دارالکتب العلمیه، ص. ۱۴۴
  • فاروق عمر (۱۴۲۱الخلافة العباسیه فی عصر الفوضی العسکریه ۲۴۷/۳۳۹ه - ۸۶۱/۹۴۶م: دراسة تاریخیة لبوادر التسلط العسکری علی الخلافة العباسیة، به کوشش سعید شورایی.، قاهره: دارالإحسان، ص. ۸۸
  • رسول جعفریان (۱۳۷۸تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی، به کوشش مرتضی رحیمی.، قم: انتشارات حوزه علمیه، ص. ۸۸
  • دکتر عزیزالله بیات (۱۳۷۷کلیات تاریخ تطبیقی ایران، تهران: انتشارات امیرکبیر