ابوعثمان مازنی

بکر بن محمّد مازنی شیبانی با کُنیهٔ ابوعثمان (درگذشته به سال 248 ق برابر ۸۶۳ م) ادیب، زبان‌شناس و نویسنده عراقی در سدهٔ سوم هجری/ نهم میلادی بود.

ابوعثمان مازنی
زادهٔ۷۹۱م / ۱۸۵ق
بصره
درگذشت۸۶۳م / ۲۴۹ق
بصره
پیشهزبان‌شناس، نویسنده
سبکدورهٔ اول عباسی

اساتید و مشایخویرایش

مازنی از اصمعی، صالح جرمی و ابوزید انصاری فراگرفت. در روزگار معتصم وارد بغداد شد و از علمای آنجا نیز فراگرفت. در روزگار واثق به سامرا رفت.

تخصص هاویرایش

مازنی را از پیشوایان علم لغت، نحو، ادبیات، شعر روایی می‌دانند که در روزگار خود بسیار موثق بود.

مذهبویرایش

مازنی در علم کلام نیز شهرت داشت و مشرب کلامی شیعه و ابن میثم نواده میثم تمار را داشت و با کسی مناظره نکرد الا اینکه او را شکست داد. در باب مذهب وی تراجم نگاران هماهنگ نیستند و برخی او را شیعه یا معتزلی دانسته اند،[۱] [۲] [۳][۴] البته چون اکثر تراجم نگاران شیعی و اهل سنت او را شیعه امامی دانسته‌اند. [۵]

آثارویرایش

  • کتاب فی القرآن
  • کتاب ما یَحلن فیه العامّة
  • کتاب الألف و اللام
  • کتاب التصریف
  • کتاب علل النحو
  • کتاب تفسیر
  • کتاب سیبویه
  • کتاب الدیباج
  • کتاب العروض
  • کتاب القوانی[۱]

منابعویرایش

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۹۳.
  2. ابن خلّکان، احمد (۱۹۷۲). وفیات الأعیان. ج. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۱۶۲.
  3. حموی، یاقوت (۱۹۹۳). معجم الأدباء. ج. ۷. بیروت: دارالغرب الإسلامی. صص. ۱۰۷.
  4. حنبلی، ابن عماد (۱۹۸۶). شذرات الذهب. ج. ۲. دمشق: دار ابن کثیر. ص. ۱۱۳. تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
  5. اعیان الشیعه، سید محسن امین ، ج3، ص395 و تنقیح المقال، شیخ عبدالله مامقانی، ج13، ص47.