احمد بن عبدالملک عطاش از بزرگان قرن ۵ هجری بوده‌است. وی در اصفهان ساکن بود اما به علت درگیری با مردم سنی مذهب اصفهان به ری می‌رود و به حسن صباح ملحق می‌شود و از آن پس به تبلیغ کیش اسماعیلی پرداخت. احمد بن عطاش پس از مدتی دوباره به اصفهان بازمی‌گردد و این بار با تلاش فراوان و تبلیغات خود موفق می‌شود قلعهٔ شاهدژ را به تصرف اسماعیلیان درآورد، این قلعه جز مهمترین قلعه‌های اسماعیلی بود که حاکمان سلجوقی سعی در باز پس‌گیری آن داشتند؛ تا این که محمد بن ملکشاه در حدود سال ۵۰۰ هجری / آوریل ۱۱۰۷ میلادی دستوری برای حمله به قلاع اسماعیلیی را صادر کرد و در این میان بسیاری از اسماعیلیان دستگیر یا کشته شدند. احمد و پدرش نیز اسیر شدند. وی را سوار بر شتری کردند و در شهر به گردش درآوردند و سپس پوستش را کنده و آتش زده و از دروازه شهر آویزاان کردند. آن‌ها سر احمد را به همراه سر پدرش به نزد خلیفه مستظهر فرستادند.[۱]

پانویسویرایش

منابعویرایش

  • یارشاطر، احسان (۱۳۵۴). دانشنامه ایران و اسلام. ۵. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.