ارتش یکم (ورماخت)

ارتش یکم ورماخت (به آلمانی:Armeeoberkommando 1 (AOK 1)) یکی از ارتش‌های میدانی ورماخت در جریان جنگ جهانی دوم بود که غالباً در جبهه غربی حضور داشت.

ارتش یکم ورماخت
فعال۱۹۳۹–۱۹۴۵
کشورآلمان
رستههیر (نیروی زمینی)
اندازهارتش
نبردهاجنگ جهانی دوم:
فرماندهان
فرماندهان برجستهاروین فن ویتسلیبن
یوهانس بلاسکوویتس

تاریخچه عملیاتیویرایش

ارتش یکم ۲۶ اوت سال ۱۹۳۹، چند روز پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، به فرماندهی ارتشبد اروین فن ویتسلیبن در منطقه نظامی شماره ۱۲ در غرب این کشور ایجاد شد. در جریان حمله آلمان به لهستان، مأموریت این ارتش به عنوان بخشی از گروه ارتش سی محافظت غیر تهاجمی از مرزهای غربی در طول خط دفاعی موسوم به دیوار غربی در موازات خط دفاعی ماژینو در مقابل متفقین بود. ارتش یکم در همین موقعیت در نبرد کوتاه مدت زار با قوای فرانسوی درگیر شد.

در جریان نبرد فرانسه، این ارتش از چهاردهم ژوئن سال ۱۹۴۰ در جنوب زاربروکن در گذر نهایی از خط دفاعی ماژینو مشارکت کرد. پس از اشغال فرانسه به دست آلمانی‌ها، این ارتش تا ماه مه سال ۱۹۴۲ در خط مرزی جداکننده مناطق اشغالی و اراضی تحت کنترل دولت فرانسه ویشی مستقر بود و پس از آن در استحکامات خط ساحلی موسوم به دیوار آتلانتیک در جنوب غربی فرانسه در برابر تهاجمات دریایی محتمل قرار گرفت.

پس از پیاده شدن موفقیت‌آمیز متفقین غربی در ساحل نرماندی در ماه ژوئن سال ۱۹۴۴ و عقب نشستن این ارتش به همراه سایر واحدهای آلمانی به سمت شرق، ارتش یکم در لورن مجدداً سازماندهی شد و در طول مرز فرانسه و آلمان مقابل حمله نیروهای آمریکایی که قصد عبور از رودخانه موزل و تصرف شهر متس را داشتند، ایستاد. با شکسته شدن این خط دفاعی و ادامه یورش نیروهای آمریکایی، ارتش یکم هر چه بیشتر به سمت مناطق مرکزی آلمان عقب‌نشینی کرد و برای حفظ مناطق صنعتی با اهمیت زارلاند در آن حالت تدافعی به خود گرفت.

در جریان عملیات تهاجمی ارتش آلمان در آردنن، ارتش یکم در نخستین روز از سال ۱۹۴۵ در عملیات نوردویند در مقابل ارتش هفتم ایالات متحده، با تحمل تلفات سنگین تنها موفق شد موقتاً اندکی دشمن را پس بزند که در حقیقت با توجه شکست در اهداف عملیاتی نوعی پیروزی شکست‌آمیز به حساب می‌آمد. با شکست در عملیات نوردویند، ارتش یکم بار دیگر به سمت شرق و این بار به مکان خط زیگفرید عقب رانده شد که با رخنه دشمن در این استحکامات، با دریافت دستور عقب‌نشینی به سمت رود دانوب، برای جلوگیری از افتادن در محاصره کامل، هر چه بیشتر مجبور به عقب‌نشینی در طول رودخانه راین شد. این ارتش نهایتاً ششم ماه مه سال ۱۹۴۵ با تسلیم کامل آلمان و پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، شمال کوه‌های آلپ سلاح خود را بر زمین گذاشته دست از جنگ کشید.

فرماندهانویرایش

ر. فرمانده آغاز تصدی پایان تصدی طول دوران
۱فون ویتزلبن، اروینارتشبد
اروین فن ویتسلیبن
(۱۸۸۱–۱۹۴۴)
۲۶ اوت ۱۹۳۹۲۳ اکتبر ۱۹۴۰۱ سال، ۵۸ روز
۲بلاسکوویتس، یوهانسارتشبد
یوهانس بلاسکوویتس
(۱۸۸۳–۱۹۴۸)
۲۴ اکتبر ۱۹۴۰۲ مه ۱۹۴۴۳ سال، ۱۹۱ روز
۳Lemelsen, Joachimسپهبد
یوآخیم لملزن
(۱۸۸۸–۱۹۵۴)
۳ مه ۱۹۴۴۳ ژوئن ۱۹۴۴۳۱ روز
۴Chevallerie, Kurtسپهبد
کورت فون شولری
(۱۸۹۱–۱۹۴۵)
۴ ژوئن ۱۹۴۴۵ سپتامبر ۱۹۴۴۹۳ روز
۵Knobelsdorff, Ottoسپهبد
اتو فون کنوبلسدورف
(۱۸۸۶–۱۹۶۶)
۶ سپتامبر ۱۹۴۴۲۹ نوامبر ۱۹۴۴۸۴ روز
۶Obstfelder, Hansسپهبد
هانس فون اوبستفلدر
(۱۸۸۶–۱۹۷۶)
۳۰ نوامبر ۱۹۴۴۲ فوریه ۱۹۴۵۶۴ روز
۷Foertsch, Hermannسپهبد
هرمان فورتش
(۱۸۹۵–۱۹۶۱)
۲۸ فوره ۱۹۴۵۴ مه ۱۹۴۵۶۵ روز
۸Koch, Rudolfسپهبد
رودولف کوخ-ارپاخ
(۱۸۸۶–۱۹۷۱)
۶ مه ۱۹۴۵۸ مه ۱۹۴۵۲ روز

رئیس ستادویرایش

بخشی از واحد بزرگ‌ترویرایش

تشکیلات نظامیویرایش

واحدها زیر مجموعه
۱۹۳۹
۹ سپتامبر سپاه ۹
سپاه ۲۴
سپاه ۱۲
۱۹۴۰
۱۰ مه سپاه ۱۲
سپاه ۲۴
سپاه ۳۰
سپاه ۳۷

منابعویرایش

  • ویکی‌پدیا آلمانی و انگلیسی