باز کردن منو اصلی

اس-۴۰۰

(تغییرمسیر از اس ۴۰۰)

سامانه زمین به هوای اس-۴۰۰ «پیروزی» - (Triumph) (روسی: C-400 «Триумф») نسل جدید سیستم پدافند هوایی روسیه است که توسط «مرکز طراحی الماس» (Almaz Central Design) طراحی شده و به عنوان یک بهبود از خانواده پدافند هوایی اس-۳۰۰ به‌شمار می‌رود.

اس-۴۰۰
С-400 «Триумф».JPG
S-400 Triumf launch vehicle
نوع سامانه موشکی سطح‌به‌هوای متحرک
اولین سازنده روسیه
تاریخچه خدمت‌رسانی
در خدمت ۲۸ آوریل ۲۰۰۷
مورد استفاده روسیه
تاریخچه محصول
طراح Almaz/Antei Concern of Air Defence (PVO Kontsern)
تولید Fakel Machine-Building Design Bureau
تعداد ساخت ۱۵۲+ (سال ۲۰۱۵)
مشخصات

برد
عملیاتی

400 km (40N6 missile)
250 km (48N6 missile)
120 km (9M96E2 missile)
40 km (9M96E missile)

سرعت

Mach 6.2 (48N6)
Mach 2.9 (9M96E2)
Mach 2.3 (9M96E)

اس - ۴۰۰ در سامانه نام‌گذاری در ناتو با نام اس‌آ-۲۱ (SA-21) شناخته می‌شود، این سیستم قبلاً با نام اس-۳۰۰پ‌ام‌یو-۳ (S-300PMU-3) شناخته می‌شد. این سامانه زمین به هوا قابلیت‌های سیستم‌های دیگر از سری اس-۳۰۰ را به چالش می‌کشد و برد آن حداقل دو بار بیشتر از برد ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت (MIM-104 Patriot) است.[۱]

به گفته منابع روسی و دیگر کشورها، اس-۴۰۰ قادر به تشخیص ۱۰۰ هدف به‌طور هم‌زمان و درگیر شدن با ۱۲ هدف به‌طور هم‌زمان از محدودهٔ ۴۰۰ کیلومتری است. این هدف‌ها می‌توانند از جمله انواع هواگرد، هواپیما، موشک‌های کروز و موشک‌های بالستیک باشند.[۲]

اس-۴۰۰ با داشتن قابلیت ۳ موشک مختلف، بسیار دوربرد ۴۰ان۶ (40N6)، دوربرد ۴۸ان۶ (48N6)، و موشک‌های با برد متوسط ۹ام۹۶ (9M96) قادر به پوشش کل عمل‌کرد مورد نیاز است. هر یک از این موشک‌ها دارای قابلیت‌های متفاوت است.

پیشرفتویرایش

روند پیشرفت توسعهٔ سیستم اس-۴۰۰ در پایان سال ۱۹۹۰ میلادی (۱۳۶۹ خورشیدی) آغاز شد. این سیستم به‌طور رسمی توسط نیروی هوایی روسیه در ژانویه ۱۹۹۹ میلادی (دی ۱۳۷۷ خورشیدی) معرفی شد. در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ میلادی (۲۳ بهمن ۱۳۷۷ خورشیدی)، اولین آزمایش در یار کاپوستین در آستراخان که موفقیت‌آمیز گزارش شده بود؛ انجام شد. با این نتیجه، سیستم اس-۴۰۰ برای به کار گرفته شدن بوسیلهٔ ارتش روسیه در سال ۲۰۰۱ میلادی (۱۳۷۹ خورشیدی) آماده می‌شد.[۳]

در نهایت این پروژه در فوریه سال ۲۰۰۴ میلادی (بهمن ۱۳۸۲ خورشیدی) اعلام شد. در ماه آوریل، یک موشک بالیستیک با موفقیت در یک آزمایش ره‌گیری و هدف قرار گرفت.[۴][۵]


درختنامهٔ خانوادهٔ اس ۳۰۰ویرایش

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
خانوادهٔ اس-۳۰۰
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
S-300V
 
 
 
 
 
 
S-300P
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
S-300F
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
S-300V1
 
S-300V2
 
S-300PT
 
 
 
 
S-300PS
 
 
 
 
Fort
 
Rif
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
S-300VM
 
 
 
S-300PT-1
 
S-300PM
 
 
 
 
S-300PMU
 
Fort-M
 
Rif-M
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Favorit-S
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
S-300VM1
 
S-300VM2
 
S-300PT-1A
 
S-300PM1
 
 
 
S-300PMU1
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Antey 2500
 
 
 
 
 
 
 
S-300PM2
 
 
 
 
 
S-300PMU2
 
 
 
نمونه‌های روسی
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
S-300V4
 
 
 
 
 
 
 
Favorit
 
 
 
 
 
نمونه‌‌های صادراتی
 
 
 
 
S-300VMD
 
 
 
 
 
S-400
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
خودرو حامل S-400
 
رادار S-400
 
بخش کنترل سامانه‌ S-400

ویژگی‌هاویرایش

اس-۴۰۰ قادر به تشخیص ۱۰۰ هدف به‌طور هم‌زمان و درگیر شدن با ۱۲ هدف به‌طور هم‌زمان از محدودهٔ ۴۰۰ کیلومتری است، از جملهٔ این هدف‌ها؛ هواپیما، موشک‌های کروز و موشک‌های بالستیک است.[۲]

اس-۴۰۰ با داشتن قابلیت ۳ موشک مختلف، بسیار دوربرد ۴۰ان۶ (40N6)، دوربرد ۴۸ان۶ (48N6)، و موشک‌های با برد متوسط ۹ام۹۶ (9M96) قادر به پوشش کل عمل‌کرد مورد نیاز است. هر یک از این موشک‌ها دارای قابلیت‌های متفاوت است.

۴۰ان۶ویرایش

۴۰ان۶ (40N6) موشک بسیار دوربرد. قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۴۰۰ کیلومتر

۴۸ان۶ویرایش

۴۸ان۶ (48N6) موشک دوربرد. قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۲۵۰ کیلومتر

۹ام۹۶ویرایش

۹ام۹۶ (9M96) موشک با برد متوسط. قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۱۲۰ کیلومتر

گسترشویرایش

یک گردان معمولی اس-۴۰۰ از دست‌کم هشت سکوی پرتاب با ۳۲ موشک و یک پست فرماندهی سیار تشکیل شده‌است.[۶]

در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۷ میلادی (۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ خورشیدی)، نیروی هوایی روسیه اعلام کرد سامانه اس-۴۰۰ قبل از ۱ ژوئیه ۲۰۰۷ میلادی (۱۰ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی) برای مأموریت‌های جنگی در اطراف مسکو و روسیه مرکزی قرار خواهد گرفت.[۷]

در تاریخ ۶ اوت ۲۰۰۷ میلادی (۱۵ مرداد ۱۳۸۶ خورشیدی)، اولین هنگ مجهز به اس-۴۰۰ به خدمت فعال ارتش در در نزدیکی مسکو درآمد.[۸]

جستارهای وابستهویرایش

منابعویرایش

  1. FAS.org - "S-400 Triumf"
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ Almaz S-300P/PT/PS/PMU/PMU1/PMU2 / Almaz-Antey S-400 Triumf / SA-10/20/21 Grumble / Gargoyle
  3. "S-400 (SA-20 Triumf)". MissileThreat.com. Archived from the original on 25 February 2012. Retrieved December 10, 2010.
  4. "Russia: New S-400 Air Defense System Coming Soon". Periscope Daily Defense News Capsules. April 4, 2001.
  5. "Russia Trumpets New S-400 Missile System". BBC Monitoring. March 23, 2001.
  6. Denisov, Anton (August 26, 2008). "Russia deploys S-400 air defense systems in Far East". RIA Novosti. Moscow, Russia. Retrieved December 9, 20102009-08-26. A regular S-400 battalion comprises at least eight launchers with 32 missiles and a mobile command post. Check date values in: |accessdate= (help)
  7. "S-400 missile defense systems to start defending Moscow July 1". RIA Novosti. Moscow, Russia. May 21, 2007. Retrieved December 9, 2010.
  8. "Russia to Belarus fearing of Ukraine". Charter97.org. April 15, 2008. Retrieved December 10, 2010. ...sources report the regiment based at Elektrostal is the 606th Guards 'Zenith' Rocket Regiment, 9th PVO Division, 1st PVO Corps, of the Special Purpose Command